ეპინალი
იერსახე
| ქალაქი | |||
|---|---|---|---|
|
ეპინალი Épinal | |||
|
ეპინალი | |||
| |||
| ქვეყანა |
| ||
| რეგიონი | ლოთარინგია | ||
| დეპარტამენტი | ვოგეზების დეპარტამენტი | ||
| კოორდინატები | 48°10′28″ ჩ. გ. 6°27′04″ ა. გ. / 48.17444° ჩ. გ. 6.45111° ა. გ. | ||
| მერი |
მიშელ ჰაინრიხი (2008-2014) | ||
| ფართობი | 59.24 კმ² | ||
| ცენტრის სიმაღლე | 340 მეტრი, 315 მეტრი, 492 მეტრი, 392 მეტრი | ||
| მოსახლეობა | 35814 კაცი (2006) | ||
| ეროვნული შემადგენლობა | ფრანგები | ||
| საფოსტო ინდექსი | 88160[1]/ 88000[2] | ||
| ოფიციალური საიტი | http://www.epinal.fr[3] | ||
ეპინალი (ფრანგ. Épinal) — ქალაქი საფრანგეთის აღმოსავლეთ ნაწილში, მდებარეობს მდინარე მოზელზე, ვოგეზების დეპარტამენტის ადმინისტრაციულ ცენტრ ნანსიდან 60 კმ-ით სამხრეთით.
ისტორია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]ქალაქი გაშენდა მონასტერის გარშემო, დაარსებულია X საუკუნეში მეცელი ეპისკოპოსის მიერ. 1465 წელს მეფე შარლ VII-მ ქალაქის მართველობის უფლება ლოთარინგიის საჰერცოგოს მართველებს გადასცა. XVIII საუკუნიდან ქალაქში გამომუშავდებოდა „ეპინალური ნაჭდევები“ — ლუბოკის ერთგვარი ნაირსახეობა. ამ ნივთების დიდი რაოდენობა ინახება ადგილობრივ მუზეუმში. ქალაქის უძველეში ნაგებობა — წმინდა მარტინის ბაზილიკაა ( XI ს). 1858 წელს ეპინალში დაიბადა გამოჩენილი ფრანგი სოციოლოგი და ფილოსოფოსი ემილ დიურკემი.
დაძმობილებული ქალაქები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]| № | ქალაქი | ქვეყანა | წელი |
|---|---|---|---|
| 1 | ლაფბორო | 1956 | |
| 2 | შვებიშ ჰალი | 1964 | |
| 3 | ბიტოლა | 1968 | |
| 4 | ჟამბლუ | 1974 | |
| 5 | ლა-კროსი | 1986 | |
| 6 | კიერი | 1999 | |
| 7 | ნოვი-იჩინი | 2008 |
გალერეა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ დაარქივებული 2012-10-20 საიტზე Wayback Machine. INSEE
- ↑ საფრანგეთის საფოსტო კოდები
- ↑ Annuaire de service-public.fr