დიმიტრი ჯანაშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

დიმიტრი ჯანაშვილი (დ. 15 დეკემბერი, 1840, კახი, აზერბაიჯანი, — გ. 7 ოქტომბერი, 1905, ბოდბისხევი, სიღნაღის მუნიციპალიტეტი, საქართველო) — ქართველი ისტორიკოსი, ეთნოგრაფი, პედაგოგი, პუბლიცისტი და საზოგადო მოღვაწე. აქვეყნებდა პუბლიკაციებს ქართულ პერიოდიკაში „ჯანაშვილი ინგილო“-ს ფსევდონიმით. დაამთავრა თბილისის სასულიერო სემინარია 1865 წელს. 12 წელი საინგილოში იყო მღვდლად და პარალელურად ეწეოდა პედაგოგიურ მოღვაწეობას. დააარსა ქართული სკოლები. 1873 წლიდან ქართულ ენასა და ლიტერატურას ასწავლიდა ქუთაისის სასულიერო სასწავლებელში. 1878-1881 წლებში სწავლობდა მოსკოვის სასულიერო აკადემიაში. შემდეგ გააგრძელა პედაგოგიური მოღვაწეობა თბილისში. სიცოცხლის ბოლო წლებში მღვდლად იყო კახეთში. იყო ქართველთა შორის წერა-კითხვის გამავრცელებელი საზოგადოების გამგეობის წევრი. მის კალამს ეკუთვნის მრავალი ისტორიული და ეთნოგრაფიული წერილები და ნარკვევები; კრიტიკული სტატიები და მეცნიერული გამოკვლევები, სახელმძღვანელო წიგნები და რეცენზიები, რომლებიც სისტემატურად იბეჭდებოდა ქართულ და რუსულ პერიოდულ პრესაში.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მღვდელი დიმიტრი ჯანაშვილი : 1840-1905 : ფოტომატიანე / რუბრიკას უძღვებიან ლუარსაბ ტოგონიძე და გიორგი მაჩურიშვილი // საპატრიარქოს უწყებანი. - თბილისი, 2009. - 26 ნოემბერი - 2 დეკემბერი. - N36(523). - გვ.17-20
  • ჯანაშვილი ინგილო (დიმიტრი ჯანაშვილი). ფერიხანუმი–თამარი (მგზავრის ისტორიული შენიშვნა საინგილოზე), მნათობი, 1872 წ. № 4–5,გვ.21–36
  • ასრათ ომარაშვილი, საინგილოს ღირსეული მამულიშვილები (რედ. მარიკა ლორთქიფანიძე). თბ., 2002, ISBN 99928-958-9-6