ატალანტა (საფეხბურთო კლუბი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ატალანტა
ატალანტას ლოგო
სრული სახელი Atalanta Bergamasca Calcio SpA
მეტსახელი ღმერთები (იტალ. La Dea)
შავ-ლურჯები (იტალ. Nerazzurri)
Orobici
დაარსდა 8 ოქტომბერი 1907; 109 წლის წინ (1907-10-08)
სტადიონი ატლეტი აძური დ'იტალია,
ბერგამო, იტალია
(ტევადობა: 26,562 მაყურებელი)
პრეზიდენტი იტალიის დროშა ანტონიო პერკასი
მწვრთნელი იტალიის დროშა ჯან პიერო გასპერინი
კაპიტანი იტალიის დროშა კრისტიან რაიმონდი
ლიგა სერია A
2016-17 მე-4 ადგილი
საიტი ოფიციალური
ძირითადი ფორმა
რეზერვის ფორმა

„ატალანტა“ (იტალ. Atalanta Bergamasca Calcio) — იტალიის საფეხბურთო კლუბი ქალაქ ბერგამოდან, ლომბარდია. დაარსდა 1907 წელს. ასპარეზობს იტალიის სერია A-ში. საშინაო მატჩებს ატარებს სტადიონ ატლეტი აძური დ'იტალიაზე, რომელიც 26 562 მაყურებელს იტევს.

1963 წელს კლუბმა შეძლო იტალიის თასის მოგება, ხოლო 1987 და 1996 წლებში ფინალში გასვლა. 1988 წელს, სერია B-ში ასპარეზობისას, „ატალანტა“ თასების მფლობელთა თასის ნახევარფინალში გავიდა და დააფიქსირა საუკეთესო შედეგი უეფა-ს ტურნირებზე, არაუმაღლეს ლიგაში მოასპარეზე კლუბთა შორის („კარდიფ სიტისთან“ ერთად). „ატალანტამ“ ასევე 2-ჯერ მიიღო მონაწილეობა უეფა-ს თასის გათამაშებაში, 1990-91 წლების სეზონში გავიდა 1/4 ფინალამდე.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ადრეული წლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

„ატალანტა“ დაარსდა 1907 წლის 8 ოქტომბეს. ბერგამოში საფეხბურთო კლუბი 1904 წლიდან არსებობდა. კლუბის დააარსებს შვეიცარიელმა ემიგრანტებმა, როგორც საფეხბურთო კლუბი „ბერგამო“. სახელი „ატალანტა“ აღებულია ბერძნული მითოლოგიის ქალღმერთ ატალანტესგან (იტალ. Atalanta ). იტალიის ფეხბურთის ფედერაცია კლუბს 1914 წლამდე ოფიციალურად არ აღიარებდა. ახლანდელი კლუბი შეიქმნა ორი კლუბის, „ატალანტას“ და „ბერგამასკას“ შერწყმის შედეგად. თავდაპირველად კლუბის ფერები იყო შავი და თეთრი, ხოლო სარეზერვო ფორმაზე ლურჯი და თეთრი ფერები იყო. შერწყმა მოხდა 1924 წელს და კლუბს ეწოდა „ატალანტა ბერგამასკა დი გიმნასტიკა ე შერმა 1907“ (იტალ. Atalanta Bergamasca di Ginnastica e Scherma 1907). 1928 წლიდან კლუბის საშინაო არენა გახდა ვიალე ჯულიო ჩეზარეს სტადიონი.

იტალიის ლიგას „ატალანტა“ 1929 წელს შეუერთდა. სერია A-ში პირველად აღზევდა 1937 წელს, თუმცა პირველივე სეზონში დაქვეითდა. 1940 წელს დაბრუნდა უმაღლეს დივიზიონში, სადაც 1959 წლამდე იასპარეზა. სერია B-ში გატარებული 1 სეზონის შემდეგ, კლუბი კვლავ აღზევდა სერია A-ში და მომდევნო ათწლეული მანძილზე შეინარჩუნა ადგილი.

1948 წელს კლუბმა დააფიქსირა საუკეთესო შედეგი უმაღლეს ლიგაში, დაიკავა მე-5 ადგილი. 1981 წელს, „ატალანტა“ სერია C1-ში დაქვეითდა. ეს იყო დარტყმა, რამაც შემდგომი პროგრესი განაპირობა. შემდეგში კლუბი დაბრუნდა სერია B-ში, 1 სეზონის შემდეგ კი, 1984 წელს, სერია A-ში. „ატალანტას“ უჭირდა უმაღლეს ლიგაში ადგილის შენარჩუნება, შედეგად მრავალჯერ დაქვეითდა, 1987, 1994, 1998, 2003, 2005 და 2010 წლებში. 2011 წელს, მფლობელის შეცვლის შედეგად კლუბმა შეძლო სერია A-ში დაბრუნება.,[1]

„ატალანტა“ ერთადერთ ტიტულს დაეუფლა 1963 წელს, როდესაც მოიგო იტალიის თასი. კლუბს ასევე ჰქონდა მცირე მიღწევები ევროტურნირებზე, რამდენიმე შემთხვევაში დამარცხდა მოწინააღმდეგესთა, რომელიც შემდგომში იმ ტურნირის გამარჯვებული გახდა.

ევროტურნირებზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

თასების მფლობელთა თასის 1987-88 წლების სეზონში, 1/4 ფინალში „ატალანტას“ მოწინააღმდეგე უელსის საფეხბურთო კლუბი „მერტირ-ტიდვილი“ იყო. პირველი მატჩი უელსელთა გამარჯვებით, 2-1 დასრულდა. ხოლო ბერგამოში გამართულ საპასუხო მატჩში „ატალანტამ“ 2-0 იმარჯვა და ნახევარფინალში გავიდა, სადაც ბელგიურ „მეხელენთან“ დამარცხდა. თუმცა, კლუბი გახდა ერთ-ერთი კლუბი მათ შორის, რომელთაც შეძლეს ევროტურნირზე ასპარეზობა უმაღლეს ლიგაში ასპარეზობის გარეშე. მე-2 კლუბი რომელმაც ეს შეძლო, იყო უელსური „კარდიფ სიტი“.

1990-91 წლების სეზონში „ატალანტამ“ შეძლო უეფა-ს თასის 1/4 ფინალში გასვლა, სადაც ასევე იტალიურ „ინტერთან“ დამარცხდა, „მილანმა“ ფინალში „რომა“ დამარცხა. 1991 წლის შემდეგ კლუბს ევროტურნირზე არ უასპარეზია. სერია A-ში დაკავებული მე-7 ადგილის შემდეგ, 2001 წელს, კლუბს შანსი მიეცა მონაწილეობა მიეღო ინტერტოტოს თასის გათამაშებაშ, მაგრამ „ატალანტამ“ უარი განაცხადა და მის მაგივრად ტურნირზე „ბრეშია“ გამოვიდა, რომელიც მხოლოდ ფინალში დამარცხდა, ფრანგულ „პარი სენ-ჟერმენთან“.

2000-დან[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბოლო წლებში, კლუბი სერია A-დან 3-ჯერ დაქვეითდა: 2002-03, 2004-05 და 2009-10 წლების სეზონებში, მაგრამ ყველა შემთხვევაში 1 სეზონის შემდეგ შეძლო უმაღლეს ლიგაში დაბრუნება.

2011-12 წლების სეზონში, იტალიის საფეხბურთო სკანდალის გამო „ატალანტას“ 6 ქულა გამოაკლდა. მიუხედავად ამისა, კლუბმა 38 მატჩში დააგროვა 52 ქულა და დააფიქსირა იმ დროისთვის საუკეთესო შედეგი კლუბისთვის. შემდეგ წელს, იგივე მიზეზის გამო კლუბს 2 ქულა გამოაკლდა. „ატალანტამ“ მე-15 ადგილი დაიკავა ჩემპიონატში და აირიდა დაქვეითება. 2013-14 წლების სეზონში, სერია A-ში დაიკავა მე-11 ადგილი.

2014-15 წლების სეზონში, მიუხედავად კარგი თამაშისა, „ატალანტა“ იბრძოდა ჩემპიონატში ადგილის შენარჩუნებისთვის. სეზონის დასაწყისში, მწვრთნელად დაინიშნა სტეფანო კოლატუონო. 2015 წლის 4 მარტს, მას შემდეგ, რაც კლუბი 3 ქულით გადაურჩა გასავარდნ ზონაში მოხვედრას, კოლატუონომ თანამდებობა დატოვა. 2015-16 წლების სეზონში მწვრთნელის პოსტი ედოარდო რეიამ დაიკავა, მისი მეთაურობით „ატალანტამ“ მე-13 ადგილი დაიკავა.

2016-17 წლების სეზონის სუსტად დაწყების გამო, მთავარი მწვრთნელი ჯან პიერო გასპერინი გადადგომის პირას იყო, მაგრამ სწრაფად მოპოვებული დადებითი შედეგების შემდეგ კლუბმა 72 ქულით მე-4 ადგილი დაიკავა და მოიპოვა ევროპის ლიგის საგზური. 26 წლიანი პაუზის შემდეგ „ატალანტამ“ კვლავ შეძლო ევროტურნირებზე გასვლა.

მიღწევები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საშინაო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ევროტურნირებზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მიმდინარე შემადგენლობა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ნომერი პოზიცია მოთამაშე
1 ალბანეთის დროშა მეკარე ერტიტ ბერიშა
3 ბრაზილიის დროშა მცველი რაფაელ ტოლოი
4 იტალიის დროშა ნახევარმცველი ბრაიან კრისტანტე
5 იტალიის დროშა მცველი ანდრეა მასიელო
6 ბოსნია და ჰერცეგოვინის დროშა მცველი ერვინ ზუკანოვიჩი
7 იტალიის დროშა ნახევარმცველი მარკო დ'ალესანდრო
8 იტალიის დროშა ნახევარმცველი ჯულიო მიგლიაჩო
9 სერბეთის დროშა თავდამსხმელი ალექსანდრე პეშიჩი
10 არგენტინის დროშა ნახევარმცველი ალეხანდრო გომესი
11 შვეიცარიის დროშა ნახევარმცველი რემო ფროილერი
13 იტალიის დროშა მცველი მატია კალდარა
24 იტალიის დროშა მცველი ანდრეა კონტი
25 საფრანგეთის დროშა მცველი აბდულაი კონკო
27 სლოვენიის დროშა ნახევარმცველი იასმინ კურტიჩი
29 იტალიის დროშა თავდამსხმელი ანდრეა პეტანია
31 იტალიის დროშა მეკარე ფრანჩესკო როსი
ნომერი პოზიცია მოთამაშე
33 ნიდერლანდების დროშა მცველი ჰანს ჰატებოერი
37 იტალიის დროშა ნახევარმცველი ლეონარდო სპინაძოლა
43 იტალიის დროშა ნახევარმცველი ალბერო პალოში
47 იტალიის დროშა მეკარე სტეფანო მაძინი
52 ეკვადორის დროშა ნახევარმცველი ბრაიან კაბესასი
77 იტალიის დროშა ნახევარმცველი კრისტიან რაიმონდი (კაპიტანი)
91 იტალიის დროშა მეკარე პიერლუიჯი გოლინი
92 იტალიის დროშა თავდამსხმელი სალვატორე მოლინა
93 სენეგალის დროშა მცველი ბუკარი დრამე
94 იტალიის დროშა ნახევარმცველი ფილიპო მელეგონი
95 იტალიის დროშა მცველი ალესანდრო ბასტონი
99 კოტ-დ’ივუარის დროშა თავდამსხმელი ემმანუელ ლატე ლათი
- დანიის დროშა თავდამსხმელი ანდრეას კორნელიუსი
- გერმანიის დროშა ნახევარმცველი რობინ კოსენსი
- ბრაზილიის დროშა ნახევარმცველი ჟოან შმიდტი
- შვეიცარიის დროშა ნახევარმცველი ნიკოლას ჰაასი

ევროტურნირებზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სეზონი ტურნირი ეტაპი კლუბი შინ გასვლითი ჯამში
1963-64 თასების მფლობელთა თასი 1-ლი პორტუგალიის დროშა სპორტინგი ლისაბონი 2–0 1–3 3–3[2]
1987-88 თასების მფლობელთა თასი 1-ლი უელსის დროშა მერიტირ-ტიდვილი 2–0 1–2 3–2
მე-2 საბერძნეთის დროშა ოფი 2–0 0–1 2–1
1/4 ფინალი პორტუგალიის დროშა სპორტინგი ლისაბონი 2–0 1–1 3–1
1/2 ფინალი ბელგიის დროშა მეხელენი 1–2 1–2 2–4
1989-90 უეფა-ს თასი 1-ლი საბჭოთა კავშირის დროშა სპარტაკი მოსკოვი 0–0 0–2 0–2
1990–91 უეფა-ს თასი 1-ლი იუგოსლავიის დროშა დინამო ზაგრები 0–0 1–1 1–1(ს.)
მე-2 თურქეთის დროშა ფენერბაჰჩე 4–1 1–0 5–1
მე-3 გერმანიის დროშა კელნი 1–0 1–1 2–1
1/4 ფინალი იტალიის დროშა ინტერი მილანი 0–0 0–2 0–2

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. From Gazzetta dello Sport website
  2. (1-3 პლეი-ოფის მატჩის გადათამაშების შემდეგ)