ანტონიო მაჩადო ი რუისი
| ანტონიო მაჩადო ი რუისი | |
|---|---|
| ესპ. Antonio Machado Ruiz | |
 .jpg) | |
| დაბადების თარიღი | 26 ივლისი, 1875[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] |
| დაბადების ადგილი | სევილია[10] |
| გარდაცვალების თარიღი | 22 თებერვალი, 1939[2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] (63 წლის) |
| გარდაცვალების ადგილი | კოლიური[10] [11] [12] |
| დასაფლავებულია | კოლიური[13] |
| საქმიანობა | პოეტი[10] [8] [14] , მწერალი[15] , დრამატურგი[10] , მასწავლებელი[16] და ინტელექტუალი[17] |
| მოქალაქეობა | ესპანეთი |
| ალმა-მატერი | Universidad Central და Institución Libre de Enseñanza[18] |
| ჟანრი | პოეზია[19] , დრამატურგია და ესე |
| Magnum opus | Soledades. Galerías. Otros poemas, Campos de Castilla, Juan de Mairena და File ar Fhile: Antonio Machado |
| ჯილდოები | Hijo Adoptivo de Zaragoza |
| მეუღლე | ლეონორ ისკიერდო[20] |
| ხელმოწერა |
 |
ანტონიო სიპრიანო ხოსე მარია ი ფრანსისკო დე სანტა ანა მაჩადო ი რუისი (დ. 26 ივლისი, 1875, სევილია, ესპანეთი - გ. 22 თებერვალი, 1939, კოლიური, საფრანგეთი) - ესპანელი პოეტი, დრამატურგი, მოაზროვნე-ესეისტი, აკადემიკოსი 1927 წლიდან. მანუელ მაჩადო ი რუისის ძმა.
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]დაიბადა პროფესორის ოჯახში. 1883 წელს მისი ოჯახი გადასახლდა მადრიდში. 1899 წლიდან წელიწადნახევარი ცხოვრობდა პარიზში, სადაც დაუახლოვდა ფრანგ სიმბოლისტებს და მოდერნისტებს. რაც აისახა მის თავდაპირველ ლექსების კრებულში. შემდეგ კრებულებში შეინიშნება რეალიზმის მკაფიო ნიშნები. მომდევნო ეტაპზე კიგატაცებულია ბერგსონის თეორიებითა და მიგელ დე უნამუნოს ეგზისტენციალისტური კონცეფციებით. 1927 წელს აირჩიეს სამეფო აკადემიის წევრად და გახდა აკადემიკოსი. 1932 წელს დაბრუნდა მადრიდში და დაიწყო პედაგოგიური მოღვაწეობა მადრიდის უნივერსიტეტში. 1930-იან წლებში ესპანეთში მიმდინარე მოვლენების დროს პოეტი რესპუბლიკელების მხარეს დადგა. 1939 წელს იძულებული იყო დაეტოვებინა ქვეყანა. 28 იანვარს ლტოლვილებთან ერთად გაემართა საფრანგეთ-ესპანეთის საზღვრისაკენ. საზღვრის გადაკვეთიდან ერთ თვეში გარდაიცვალა.
კრებულები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- „მარტოობა“ (1903)
- „მარტოობა, გალერეები და სხვა ლექსები“ (1907)
- „კასტილიის მინდვრები“ (1912)
- „ახალი სიმღერები“ (1924)
- „აპოკრიფული საგალობელი“ (1931-1933)
- „ხუან დე მაირენა“ (1936)
- „ომი“ (1937)
ლექსები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- „სიმღერები გიომარისადმი“
- „სხვა სიმღერები გიომარისადმი“
- „აბელ მარტინი“
- „აბელ მარტინის უკანასკნელი ჩივილი“
- „აბელ მარტინის სიკვდილი“
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
შეგიძლიათ იხილოთ მედიაფაილები თემაზე „ანტონიო მაჩადო ი რუისი“ ვიკისაწყობში.- Сетевой журнал исследований творчества Мачадо
- Монография о поэтике Мачадо დაარქივებული 2006-08-24 საიტზე Wayback Machine.
- Монография о жизни и творчестве Мачадо დაარქივებული 2006-10-04 საიტზე Wayback Machine.
- Линки
- Биография, библиография
- Мачадо в кино
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 Encyclopædia Britannica
- 1 2 SNAC — 2010.
- 1 2 varios autores Diccionario biográfico español — Real Academia de la Historia, 2011.
- 1 2 Babelio — 2007.
- 1 2 Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796.
- 1 2 Gran Enciclopèdia Catalana — Grup Enciclopèdia, 1968.
- 1 2 3 abART
- ↑ Munzinger Personen
- 1 2 3 4 Dictionary of the Literature of the Iberian Peninsula — Greenwood Publishing Group, 1993. — Vol. 2. — P. 985. — ISBN 978-0-313-28732-9
- ↑ Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969. — Т. 15.
- ↑ (unspecified title) — გვ. 529.
- ↑ Dictionary of the Literature of the Iberian Peninsula — Greenwood Publishing Group, 1993. — Vol. 2. — P. 987. — ISBN 978-0-313-28732-9
- ↑ Muchnik D. Furia ideológica y violencia en la Argentina de los 70 — გვ. 146. — ISBN 978-987-1496-65-5
- ↑ Deutsche Nationalbibliothek Record #118640739 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
- ↑ https://www.eldiario.es/catalunya/educacion/antonio-machado-educacion_1_5014134.html
- ↑ https://www.elconfidencial.com/cultura/2019-07-23/antonio-machado-politicos-cita-libro_2140495
- ↑ Gigena D. Antonio Machado, el poeta luminoso y profundo que rindió culto a los valores universales — 2025.
- ↑ OPAC SBN
- ↑ Dictionary of the Literature of the Iberian Peninsula — Greenwood Publishing Group, 1993. — Vol. 2. — P. 986. — ISBN 978-0-313-28732-9