ალექსის დე ტოკვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ალექსის დე ტოკვილი
ალექსის დე ტოკვილი
ალექსის დე ტოკვილი, თეოდორ შასერიოს ნახატი, 1850 წელს.
საფრანგეთის იმპერიის საგარეო საქმეთა მინისტრი
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
2 ივნისი, 1849 – 30 ოქტომბერი, 1849
პრემიერ-მინისტრი  ოდილონ ბარო
წინამორბედიედუარდ დროუნ დე ლუისი
მემკვიდრეალფონსო დე რაინევალი

ეროვნული ანსამბლეის წევრი მანშიდან
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
25 აპრილი, 1848 – 3 დეკემბერი, 1851
წინამორბედილენორ-ჟოზეფ ჰავინი
მემკვიდრეხარვი დე კერგორლაი

ეროვნული ანსამბლეის წარმომადგენელთა პალატის წევრი მანშიდან
თანამდებობაზე ყოფნის დრო
7 მარტი, 1839 – 23 აპრილი, 1848
წინამორბედიჟული პოლიდორ ლი მაროსი
მემკვიდრეგაბრიელ-ჟოზეფ ლემონდასი

დაბადებული29 აგვისტო, 1805
პარიზი, საფრანგეთის პირველი იმპერია
გარდაცვლილი16 აპრილი, 1859 (53 წლის)
კანი, საფრანგეთის მეორე იმპერია
მოქალაქეობასაფრანგეთის დროშა საფრანგეთი
ეროვნებაფრანგი
პოლიტიკური პარტიაწინააღმდეგობის პარტია
(1839–1848)
წესრიგის პარტია
(1848–1851)
მამაევრე კლერელ დე ტოკვილი
დედალუიზა ლე პელეტიე დე როსანბო
მეუღლემარი მოტლი (ქ. 1835)
განათლებაპარიზის უნივერსიტეტი
პროფესიაისტორიკოსი, მაგისტრატი, იურისტი
რელიგიაკათოლიკე

ალექსის შარლ ანრი კლერელ, ვისკუნტ დე ტოკვილი (ფრანგ. Alexis-Henri-Charles Clérel, comte de Tocqueville; დ. 29 აგვისტო, 1805, პარიზი, საფრანგეთის პირველი იმპერია — გ. 16 აპრილი, 1859, კანი, საფრანგეთის მეორე იმპერია)[1]ფრანგი დიპლომატი, პოლიტოლოგი და ისტორიკოსი. ცნობილია თავისი ნამუშევრებით, როგორიცაა „დემოკრატია ამერიკაში“ (გამოიცა ორ ტომად 1835 და 1840 წლებში) და „ძველი რეჟიმები და რევოლუცია“ (1856). ორივე ნაშრომში, მან გაანალიზა ინდივიდუალური პირების გაუმჯობესებული ცხოვრების სტანდარტები და სოციალური პირობები, ასევე მათი ურთიერთობა ბაზართან და სახელმწიფოსთან, დასავლურ საზოგადოებაში. დემოკრატია ამერიკაში დაიბეჭდა ტოკვილის აშშ-ში მოგზაურობის შემდეგ და დღესდღეობით სოციოლოგიისა და პოლიტიკურ მეცნიერებათა დარგში ადრეულ ნამუშევრად ითვლება.

ტოკვილი აქტიური იყო საფრანგეთის პოლიტიკაში, თავიდან ივლისის მონარქიის დროს (1830-48) და შემდეგ მეორე რესპუბლიკის (1849-51) პერიოდში, რომელმაც წარმატებით დამყარდა 1848 წლის თებერვლის რევოლუციის შემდეგ. აქტიური პოლიტიკა მას შემდეგ დატოვა, რაც 1851 წლის 2 დეკემბრის სახელმწიფო გადატრიალების შედეგად, ქვეყნის სათავეში ნაპოლეონ III მოვიდა. შემდგომ ის თავის წიგნზე, „ძველი რეჟიმები და რევოლუცია“-ზე დაიწყო მუშაობა.[2]

იგი ამტკიცებდა, რომ საფრანგეთის რევოლუციის მნიშვნელობა იყო საფრანგეთის სახელმწიფოს მოდერნიზაციისა და ცენტრალიზაციის პროცესის ხაზის გაგრძელება, რომელიც მეფე ლუი XIV-ის დროს დაიწყო. რევოლუციის მარცხი, განპირობებულიყო დეპუტატების გამოუცდელობით, რომლებიც ძალიან ჰარმონიულად იყენებდნენ განმანათლებლობის იდეალებს. ტოკვილი კლასიკური ლიბერალი იყო, რომელიც მხარს უჭერდა საპარლამენტო ხელისუფლებას, მაგრამ სკეპტიკურად უყურებდა დემოკრატიის უკიდურესობას.[2]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. "Tocqueville". Random House Webster's Unabridged Dictionary.
  2. 2.0 2.1 Hansen, Paul R. (February 2009). Contesting the French Revolution. Wiley-Blackwell, გვ. 3. ISBN 978-1-4051-6084-1.