ალექსანდრე მაჭავარიანი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ალექსანდრე მაჭავარიანი (დ. 4 თებერვალი, 1884, ბათუმი — გ. 21 აპრილი, 1941) — ქართველი ექიმი, მეცნიერი.

1910 წელს დაამთავრა პეტერბურგის სამხედრო–სამედიცინო აკადემია.

1911 წელს მოაწყო ექსპედიცია სვანეთში ჩიყვის შესასწავლად და ამ მასალაზე დაყრდნობით, 1914 წელს პეტერბურგის სამხედრო–სამედიცინო აკადემიაში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია. 1914–1918 წლებში ფრონტზე იყო. 1919 წლიდან თბილისში მოღვაწეობდა. იყო საქართველოში ჯანდაცვის ორგანიზატორი, თბილისის უნივერსიტეტის სამკურნალო ფაკულტეტის ერთ–ერთი დამაარსებელი. მისი თაოსნობით დაარსდა თბილისის სამედიცინო ინსტიტუტის საფაკულტეტო კლინიკა. საქართველოში კლინიკური ქირურგიის ერთ–ერთი ფუძემდებელია. შეისწავლა ფარისებრი ჯირკვლის, ჭიანაწლავის, სწორი ნაწლავის კიბოს, კუჭისა და თორმეტგოჯა ნაწლავის წყლულოვანი დაავადების, სახსრების ქირურგიის პათოლოგიისა და სხვა საკითხები. გამოცემული აქვს სახელმძღვანელოები სამედიცინო ქირურგიის სხვადასხვა სფეროში.

1931 წლიდან იყო ამიერკავკასიის ცაკის წევრი.

ჯილდოები, პრემიები და პრიზები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • 1939 — საქართველოს სსრ მეცნიერების დამსახურებული მოღვაწე
  • შრომის წითელი დროშის ორდენი

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]