ჰულაგუიანები

თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედია ვიკიპედიიდან
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ილხანი
ایلخانان

 

 

1256–1335

დროშა

დედაქალაქი მერაგე
(1256–1265)
თავრიზი
(1265–1306)
სოლთანიე
(1306–1335)
ენები სპარსული
შუამონღოლური
რელიგია შამანიზმი და ბუდიზმი
(1256–1295)
ისლამი
(1295–1335)
მთავრობა მონარქია
President
 -  1256–1265 ჰულაგუ-ხანი
 -  1316–1335 აბუ საიდ ბაჰადურ-ხანი
საკანონმდებლო ხელისუფლება ყურულთაი
ისტორია
 -  შექმნა 1256
 -  გაუქმდა 1335
წინამორბედი
მემკვიდრე
მონღოლთა იმპერია
ხვარაზმი
აბასიანები
მუზაფარიდები
ქართების სახელმწიფო
ერეტნა
ჩობანიდები
ინჯუიდები
სერბედარები
ჯალაირიდის სასულთნო
მამლუქების სასულთნო
დღეს ამ ტერიტორიაზე ირანის დროშა ირანი
აზერბაიჯანის დროშა აზერბაიჯანი
სომხეთის დროშა სომხეთი
ავღანეთის დროშა ავღანეთი
თურქეთის დროშა თურქეთი
თურქმენეთის დროშა თურქმენეთი
პაკისტანის დროშა პაკისტანი
ერაყის დროშა ერაყი
საქართველოს დროშა საქართველო
სირიის დროშა სირია
ტაჯიკეთის დროშა ტაჯიკეთი
რუსეთის დროშა რუსეთი

ჰულაგუიანებიჩინგიზ-ყაენის შვილიშვილის ჰულაგუ-ყაენის შთამომავლები. მონღოლური დინასტია, რომელიც მართავდა ახლო და ცენტრალურ აღმოსავლეთს XIII-XIV საუკუნეებში. ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს მმართველები ატარებდნენ ილხანის (ულუსის ხანის) ტიტულს. იყვნენ ჰულაგუ-ხანის შთამომავლები.

ისტორია[რედაქტირება]

Searchtool-80%.png მთავარი სტატია : ჰულაგუიანთა სახელმწიფო.

სახელმწიფო ჩამოყალიბდა მონღოლეთის იმპერიის დაშლის შედეგად და მოიცავდა ირანსა და აზერბაიჯანს, თანამედროვე ავღანეთისა და თურქმენეთის უდიდეს ნაწილს, ამიერკავკასიის უდიდეს ნაწილს, ერაყსა და მცირე აზიის აღმოსავლეთ ნაწილს (მდინარე ყიზილ-ირმაქამდე). ჰულაგიანებთან ვასალურ დამოკიდებულებაში იყვნენ: საქართველო, ტრაპიზონის იმპერია, რუმის სასულთნო, კილიკიის სომხეთის სახელმწიფო, კვიპროსის სამეფო, ქართების სახელმწიფო ჰერათში. ქვეყნის დედაქალაქი სხვადასხვა დროს იყო: მარაღა, თავრიზი, სოლთანიე და ისევ თავრიზი. ჰულაგუიანები ებრძოდნენ ჩაღათაელებს, ოქროს ურდოსა და ეგვიპტის მამლუქთა სახელმწიფოს. ჰულაგუიანთა სახელმწიფოს პირველ პერიოდში (1256-1295 წწ.) ძლიერი იყო მონღოლ-თურქთა ტრადიციები. ილხანმა ყაზან-ყაენმა (1295-1304 წწ.) მკვეთრად შეცვალა საშინაო პოლიტიკა, დაუახლოვდა ირანულ არისტოკრატიას და სამოქალაქო ბიუროკრატიას. რაშიდ ალ-დინის თანადგომითა და ხელშეწყობით მან გაატარა მთელი რიგი რეფორმები, რამაც გამოიწვია დროებითი ეკონომიკური აღმავლობა სახელმწიფოში. აბუ საიდის (1316-1335 წწ.) სიკვდილის შემდეგ ცალკეულ ფეოდალურ დაჯგუფებებს ტახტზე აჰყავდათ მარიონეტი ილხანები ჰულაგუიანების საგვარეულოდან. XIV საუკუნის 40-იან წლებში ჰულაგუიანების სახელმწიფო რამდენიმე ფეოდალურ სამეფოდ დაიყო (ჯალაირიდთა, ჩობანიდთა, მოზაფერიდთა). ჰულაგუიანების სახელმწიფოს დაშლაში დიდი როლი ითამაშა სახალხო აჯანყებებმა (სარბედართა, გილანის, მაზანდარანის და სხვა).

ილხანები[რედაქტირება]

ილხანები მეურვეობის ქვეშ[რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე: