მგზავრი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

მგზავრი (შემოკლებით მგზ) — პირი, რომელიც გადაადგილდება სატრანსპორტო საშუალებით, მაგრამ არაა პასუხისმგებელი მის დანიშნულების ადგილამდე მიყვანაზე და არანაირი სახით არაა ჩაბმული ამ საშუალების მართვაში.[1][2]

მგზავრად, ჩვეულებრივ, არ მიიჩნევენ ეკიპაჟის წევრებს,[2] ანუ იმ პირებს, რომელთაც სატრანსპორტო საშუალებით გადაადგილებისას, გარკვეული მოვალეობის შესრულება აკისრიათ, მათ შორის ბორტგამცილებლებს, მზარეულებს, დამლაგებლებს და აგრეთვე, უშუალოდ მართვაზე პასუხისმგებელ პირებს — მძღოლს, მემანქანეს, მესაჭეს, პილოტს.[3][4]

მგზავრთა გადასაყვანად, სხვადასხვა სახეობის ტრანსპორტი შეიძლება იყოს გამოყენებული (საგზაო, სარკინიგზო, სანაოსნო, საჰაერო). საზოგადოებრივი და კომერციული ტრანსპორტით გადაადგილებისას კი საჭიროა მგზავრობის საფასურის გადახდა, უმეტესად ბილეთის შეძენით. თუმცა, მგზავრთა გარკვეული ჯგუფებისთვის, შეიძლება შეღავათებიც იყოს დაწესებული (მოსწავლეებისთვის, მასწავლებლებისთვის, სტუდენტებისთვის, ომის ვეტერანებისთვის, სოციალურად დაუცველთათვის და ა. შ.).[5] ამასთან, ჩვეულებრივ უფასოდაა შესაძლებელი ხელბარგის ატანა, მცირეწლოვან ბავშვთან ერთად მგზავრობა.[2] ხშირ შემთხვევაში ტვირთის სახით დაშვებულია მცირე ზომის ცხოველების გადაყვანაც, შესაბამისი ყუთით ან აღჭურვილობით.[6] დიდი ტვირთის ქონის შემთხვევაში, საჭიროა ბარგის ცალკე რეგისტრაცია და გადაზიდვა.[2] მგზავრობის საფასურის გადახდისგან თავის არიდებასა და უბილეთო მგზავრობაზე კანონით გათვალისწინებულია ხოლმე ჯარიმები ან სხვა სახის სასჯელი.[2][7]

გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

„საჰაერო ტრანსპორტით ტვირთის გადაზიდვისა და მგზავრთა გადაყვანის სამოქალაქო სამართლებრივი რეგულირება“

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. საქართველოს კანონი საგზაო მოძრაობის შესახებ, მუხლი 5.35. საქართველოს პარლამენტი (2013-12-24). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  2. 2.0 2.1 2.2 2.3 2.4 გავიჩვაძე, შორენა; ჩიტოშვილი, თამარ. (2012) საჰაერო ტრანსპორტით ტვირთის გადაზიდვისა და მგზავრთა გადაყვანის სამოქალაქო სამართლებრივი რეგულირება. თსუ. დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  3. საქართველოს საჰაერო კოდექსი. საქართველოს პარლამენტი (1996-10-29). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  4. საქართველოს საზღვაო კოდექსი. საქართველოს პარლამენტი (1997-05-17). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  5. დადგენილება, ადგილობრივი საქალაქო რეგულარული სამგზავრო გადაყვანისას მოქალაქეთა ცალკეული კატეგორიების შეღავათიანი მგზავრობის შესახებ. თბილისის საკრებულო (2015-03-27). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  6. რკინიგზით მგზავრთა გადაყვანის, ბარგის, ტვირთბარგისა და ფოსტის გადაზიდვის წესების დამტკიცების შესახებ. საქართველოს ტრასპორტისა და კომუნიკაციების სამინისტრო (2003-04-15). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.
  7. საქართველოს ადმინისტრაციულ სამართალდარღვევათა კოდექსის 130-ე მუხლის მე-4 ნაწილის „ა“ ქვეპუნქტი (ავტობუსით უბილეთო მგზავრობა). თბილისის საკრებულო (2019-06-25). დაარქივებულია ორიგინალიდან - 2019-08-18. წაკითხვის თარიღი: 2019-08-18.