ლიტერატურათმცოდნეობა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ლიტერატურათმცოდნეობა — მეცნიერება, რომელიც შეისწავლის მხატვრულ ლიტერატურას: მის არსს, სპეციფიკას, წარმოშობას, საზოგადოებრივ ფუნქციას, ისტორიულ–ლიტერატურული პროცესების კანონზომიერებას.

  • ლიტერატურის თეორია – შეისწავლის ლიტერატურის, როგორც სულიერი და მხატვრული მოღვაწეობის ფორმის, თავისებურებებს, მხატვრული ტექსტის სტრუქტურას, ლიტერატურული პროცესისა და შემოქმედებითი მეთოდის ფაქტორებსა და ელემენტებს.
  • ლიტერატურის ისტორია – იკვლევს მსოფლიო ლიტერატურის პროცესებს, მათ შორის ლიტერატურული ეპოქების, სტილების, მიმართულებების ცვლილებებს, ეროვნულ ლიტერატურებს, ცალკეული მწერლების შემოქმედებას.
  • ლიტერატურული კრიტიკა – განმარტავს და აფასებს ძირითადად თანამედროვე ნაწარმოებებს, განსაზღვრავს მათ ესთეტიკურ მნიშვნელობასა და როლს თანამედროვე ლიტერატურულ–საზოგადოებრივ ცხოვრებაში.

ლიტერატურათმცოდნეობის დამხმარე დისციპლინებია: ტექსტოლოგია, არქივმცოდნეობა, პალეოგრაფია, ბიბლიოგრაფია და სხვა.

ლიტერატურათმცოდნეობის სათავეებთან იდგნენ ანტიკური ხანის ფილოსოფოსები და პოეტები, ხოლო აღმოსავლეთში – ჩინელი, ინდოელი და არაბი მოაზროვნეები. როგორც დამოუკიდებელი მეცნიერება, იგი ჩამოყალიბდა მე-19 საუკუნეში. ამავე პერიოდში აღმოცენდა მრავალი მეცნიერული მეთოდი. მე-20 საუკუნის მეთოდოლოგიურ მიმართულებებს შორის გამოიყოფა ფსიქოანალიტიკური და სოციოლოგიური მეთოდები, რიტუალურ–მითოლოგიური თეორია, სტრუქტურალიზმი.

გამოჩენილი ლიტერატურათმცოდნეები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]