კონსტანტინე პაუსტოვსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
კონსტანტინე პაუსტოვსკი
Paustovsky.jpg
დაბ. თარიღი 31 მაისი 1892(1892-05-31)[1] [2] [3]
დაბ. ადგილი მოსკოვი[4]
გარდ. თარიღი 14 ივლისი 1968(1968-07-14)[4] [2] (76 წლის)
გარდ. ადგილი მოსკოვი
საქმიანობა მწერალი, ჟურნალისტი, საბავშვო მწერალი და დრამატურგი
ენა რუსული ენა[2]
ეროვნება უკრაინელები
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
Flag of the Soviet Union (1924–1955).svg სსრკ
ალმა-მატერი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჟანრი რომანი, მოთხრობა, მოთხრობა, პიესა, ზღაპარი და ნარკვევი
ჯილდოები ლენინის ორდენი, შრომის წითელი დროშის ორდენი, მედალი „მამაცობისათვის“, მედალი „ოდესის დაცვისათვის“ და საიუბილეო მედალი „1941-1945 წლების დიდ დამამულო ომში გამარჯვების 65-ე წლისთავი“
ხელმოწერა Паустовский Константин автограф.JPG

კონსტანტინე პაუსტოვსკი (რუს. Константи́н Гео́ргиевич Паусто́вский; დ. 31 მაისი [ძვ. სტ. 19 მაისი] 1892 — გ. 14 ივლისი, 1968) — რუსი მწერალი. სწავლობდა კიევის, შემდეგ მოსკოვის უნივერსიტეტში. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1912 წლიდან. ავტორია რომანტიკული სულით გამსჭვალული მრავალი ნარკვევის, მოთხრობისა და რომანისა. ბევრს მოგზაურობდა. პაუსტოვსკიმ ორი წელი იცხოვრა საქართველოში (ფოთი, სოხუმი, ბათუმი, თბილისი). ქართულ სინამდვილეს უძღვნა 23 ნაწარმოები. მათ შორის აღსანიშნავია მოთხრობები და ნარკვევები: „წერილები ბათუმიდან“ (1922), „ზამთარი ბათუმში“ (1923), „ქართველი მხატვარი“ (1924), „მტკვარში გადახტომა“ (1925), „სად იპოვეს ოქროს საწმისი“ (1928), „ცხოვრება მუშამბაზე“ (1931), „ნახტომი სამხრეთისაკენ“ (1959-1960), „წიგნი მხატვრებზე“ (1966) და სხვა. პაუსტოვსკიმ განვლო მძიმე და საინტერესო გზა, რომელიც შემდეგ აისახა ავტობიოგრაფიულ ეპოპეაში „ამბავი ჩემი ცხოვრებისა“.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]