კონსტანტინე პაუსტოვსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
კონსტანტინე პაუსტოვსკი
Paustovsky.jpg
დაბადების თარიღი 19 (31) მაისი, 1892[1]
დაბადების ადგილი მოსკოვი[2]
გარდაცვალების თარიღი 14 ივლისი, 1968(1968-07-14)[2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] (76 წლის)
გარდაცვალების ადგილი მოსკოვი
დასაფლავებულია Tarusa[9]
საქმიანობა მწერალი[7] , ჟურნალისტი, საბავშვო მწერალი, დრამატურგი[7] და პუბლიცისტი[7]
ენა რუსული ენა[3]
ეროვნება უკრაინელები
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
Flag of the Soviet Union (1923-1955).svg სსრკ
ალმა-მატერი მოსკოვის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჟანრი რომანი, მოთხრობა, მოთხრობა, პიესა, ზღაპარი და ნარკვევი
ჯილდოები ლენინის ორდენი, შრომის წითელი დროშის ორდენი, მედალი „მამაცობისათვის“, მედალი „ოდესის დაცვისათვის“, საიუბილეო მედალი „1941-1945 წლების დიდ დამამულო ომში გამარჯვების 65-ე წლისთავი“ და შრომის წითელი დროშის ორდენი
ხელმოწერა Паустовский Константин автограф.JPG

კონსტანტინე პაუსტოვსკი (რუს. Константи́н Гео́ргиевич Паусто́вский; დ. 31 მაისი [ძვ. სტ. 19 მაისი] 1892 — გ. 14 ივლისი, 1968) — რუსი მწერალი. სწავლობდა კიევის, შემდეგ მოსკოვის უნივერსიტეტში. ლიტერატურული მოღვაწეობა დაიწყო 1912 წლიდან. ავტორია რომანტიკული სულით გამსჭვალული მრავალი ნარკვევის, მოთხრობისა და რომანისა. ბევრს მოგზაურობდა. პაუსტოვსკიმ ორი წელი იცხოვრა საქართველოში (ფოთი, სოხუმი, ბათუმი, თბილისი). ქართულ სინამდვილეს უძღვნა 23 ნაწარმოები. მათ შორის აღსანიშნავია მოთხრობები და ნარკვევები: „წერილები ბათუმიდან“ (1922), „ზამთარი ბათუმში“ (1923), „ქართველი მხატვარი“ (1924), „მტკვარში გადახტომა“ (1925), „სად იპოვეს ოქროს საწმისი“ (1928), „ცხოვრება მუშამბაზე“ (1931), „ნახტომი სამხრეთისაკენ“ (1959-1960), „წიგნი მხატვრებზე“ (1966) და სხვა. პაუსტოვსკიმ განვლო მძიმე და საინტერესო გზა, რომელიც შემდეგ აისახა ავტობიოგრაფიულ ეპოპეაში „ამბავი ჩემი ცხოვრებისა“.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. დიდი რუსული ენციკლოპედიაБольшая российская энциклопедия, 2004. — ISBN 978-5-85270-320-0
  2. 2.0 2.1 Паустовский Константин Георгиевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  3. 3.0 3.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  4. ბროკჰაუზის ენციკლოპედია
  5. Store norske leksikon — 1978.
  6. Gran Enciclopèdia CatalanaGrup Enciclopèdia Catalana, 1968.
  7. 7.0 7.1 7.2 7.3 The Fine Art Archive — 2003.
  8. Munzinger Personen
  9. Паустовский и Таруса: любовь взаимная — 2013.