ვოევოდინა

სერბეთის ავტონომიური მხარე
ვოევოდინის ავტონომიური მხარე სერბ. Аутономна Покрајина Војводина / Autonomna Pokrajina Vojvodina უნგრ. Vajdaság Autonóm Tartomány ხორ. Autonomna Pokrajina Vojvodina სლოვაკ. Autonómna pokrajina Vojvodina რუმ. Provincia Autonomă Voivodina რუსინ. Автономна Покраїна Войводина
დროშა გერბი
ქვეყანა	სერბეთი
ადმ. ცენტრი	ნოვი-სადი
შიდა დაყოფა	შუა-ბანატის რაიონი, ჩრდილო-ბაჩის რაიონი, ჩრდილო-ბანატის რაიონი, სამხრეთ-ბაჩის რაიონი, სამხრეთ-ბანატის რაიონი, სრემის რაიონი და დასავლეთ-ბაჩის რაიონი
კოორდინატები	45°15′00″ ჩ. გ. 19°51′00″ ა. გ.
დაარსდა	28 სექტემბერი, 1990
ფართობი	21 614 კმ²
ოფიციალური ენა	სერბული ენა, უნგრული ენა, სლოვაკური ენა, რუმინული ენა, ხორვატული ენა და რუსინული ენა
მოსახლეობა	1 740 230 კაცი (2022)
სიმჭიდროვე	80,51 კაცი/კმ²
სასაათო სარტყელი	[[UTCUTC+01:00]]
სატელეფონო კოდი	+381
საავტომობილო კოდი	SRB
ვოევოდინა ვიკისაწყობში

ვოევოდინა (სერბ. Војводина / Vojvodina, უნგრ. Vajdaság, სლოვაკ. Vojvodina, რუმ. Voivodina, რუსინ. Войводина, ხორ. Vojvodina) — სერბეთის ავტონომიური მხარე, რომელიც მდებარეობს ქვეყნის ჩრდილოეთ ნაწილში მდინარე დუნაის ნაპირებზე. ფართობი 21,5 ათ. კმ². ადმინისტრაციული ცენტრი — ქალაქი ნოვი-სადი. ჰავა ზომიერი და კონტინენტურია. ნალექები 550-750 მმ წელიწადში. მთავარი მდინარეებია: დუნაი, ტისა, ტამიში. ჭარბობს შავმიწა სტეპის ლანდშაფტები.

ისტორია

VI საუკუნეში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სლავები დასახლდნენ, IX საუკუნის ბოლოდან — უნგრელები. 1526-1918 წლებში უნგრეთის სამეფოსთან ერთად ჰაბსბურგთა მონარქიას ემორჩილებოდა. 1848-1849 წლებში ვოევოდინას ტერიტორიაზე სერბმა გლეხებმა მოაწყვეს ანტიფეოდალური გამოსვლები. 1848 წლის მაისში გამოცხადდა ვოევოდინის ავტონომია, რომელიც არ სცნო უნგრეთის რევოლუციურმა მთავრობამ. XIX საუკუნის შუა წლებში სრემის, ბანატისა და ბაჩკის გაერთიანების შედეგად შეიქმნა ვოევოდინის საჰერცოგო, რომელმაც 1860 წლამდე იარსება. 1918 წელს შევიდა სერბების, ხორვატებისა და სლოვენების სამეფოს (1929 წლიდან იუგოსლავია) შემადგენლობაში.

მოსახლეობა

2011 წლის ეთნიკური რუკა

2022 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის ეთნიკური სტრუქტურა შემდეგია:

ეთნიკური ჯგუფი	მოსახლეობა	პროცენტი
სერბები	1 190 785	68,4 %
უნგრელები	182 321	10,5 %
ბოშები	40 938	2,3 %
სლოვაკები	39 807	2,3 %
ხორვატები	32 684	1,9 %
რუმინელები	19 595	1,1 %
იუგოსლავიელები	12 438	0,7 %
მონტენეგროელები	12 424	0,7 %
რუსინები	11 207	0,6 %
ბუნიეველები	10 949	0,6 %
სხვები	33 325	1,9 %
რეგიონული იდენტობა	9985	1,5 %
გამოუცხადებელი	70 339	4,2 %
უცნობი	73 433	4,2 %

ენები

2022 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის ენობრივი სტრუქტურა შემდეგია:

ენა	მოლაპარაკეთა რაოდენობა	პროცენტი
სერბული	1 329 899	76,4 %
უნგრული	169 518	9,7 %
სლოვაკური	37 053	2,1 %
აწინკნური (ბოშური)	22 891	1,3 %
რუმინული	18 038	1,0 %
ხორვატული	9298	0,5 %
რუსინული	8605	0,5 %
სხვა	37 135	2,1 %
გამოუცხადებელი	41 783	2,4 %
უცნობი	66 010	3,8 %

რელიგია

2022 წლის აღწერის მონაცემებით მოსახლეობის რელიგიური სტრუქტურა შემდეგია:

რელიგია	მოსახლეობა	პროცენტი
მართლმადიდებლები	1 228 326	70,6 %
კათოლიკები	243 587	14,0 %
პროტესტანტები	47 568	2,7 %
მუსლიმები	15 049	0,8 %
იუდეველები	196	0,01 %
ათეისტები	25 192	1,4 %
აგნოსტიკები	2458	0,1 %
სხვები	9601	0,5 %
გამოუცხადებელი	84 288	4,8 %
უცნობი	83 965	4,8 %

ქალაქები

ნოვი სადის ისტორიული ცენტრი

ზრენიანინის ცენტრალური მოედანი

ვოევოდინაში 4 ქალაქია 50 000-ზე მეტი მოსახლით:

• ნოვი-სადი: 325 551
• სუბოტიცა: 94 228
• პანჩევო: 73 401
• ზრენიანინი: 67 129

ლიტერატურა

• ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 4, თბ., 1979. — გვ. 440.

რესურსები ინტერნეტში

• სერბეთის საიტი(ვოევოდინა) დაარქივებული 2008-05-08 საიტზე Wayback Machine. (რუსული)
• Atlas of Vojvodina (Wikimedia Commons)