ელისავეტა ბაგრიანა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ელისავეტა ბაგრიანა
BASA-65K-2-1498-1-Elisaveta Bagryana.jpg
დაბ. თარიღი 29 აპრილი 1893(1893-04-29)[1][2]
დაბ. ადგილი სოფია[3][4]
გარდ. თარიღი 23 მარტი 1991(1991-03-23)[2] (97 წელი)
გარდ. ადგილი სოფია[5]
საქმიანობა პოეტი, ავტორი, მწერალი და ლიტერატურული რედაქტორი
მოქალაქეობა Flag of Bulgaria.svg ბულგარეთი[6]
ალმა-მატერი სოფიის უნივერსიტეტი
ჯილდოები Hero of the People's Republic of Bulgaria და Order of Georgi Dimitrov
Elisaveta Bagriana ვიკისაწყობში

ელისავეტა ბაგრიანა (ბულგ. Елисавета Багряна; ნამდვილი გვარი ბელჩევა; (დ. 29 აპრილი, 1893, სოფია — გ. 23 მარტი, 1991, სოფია) — ბულგარელი პოეტი. დიმიტროვის პრემიის ლაურეატი (1950) და კულტურის სახლის მოღვაწე. ავტორია ლექსთა კრებულებისა „მარადიული და წმინდა“ (1927), „მეზღვაურების ვარსკვლავი“ (1932), „ადამიანის გული“ (1936). მისი პოეზიის მთავარი ლირიკული გმირია სიყვარულისათვის მეოცნებე ქალი, რომელსაც მდაბალი, მეშჩანური გარემო უხუთავს სულს და მისგან განთავისუფლება სწადია. ბაგრიანას ლექსი გამოირჩევა განცდათა სიღრმითა და უშუალობით, პოეტური სტილის კონკრეტულობითა და ორიგინალობით. 1944 წლიდან, ბულგარეთის განთავისუფლების შემდეგ, ბაგრიანას პოეზიაში დამკვიდრდა ახალი ცხოვრების მოტივები და იდეალები.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]