გრენლანდიური სელაპი
| გრენლანდიური სელაპი | |||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||||||||
| მეცნიერული კლასიფიკაცია | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| ლათინური სახელი | |||||||||||||||
| Pagophilus groenlandica (Erxleben, 1777) | |||||||||||||||
| სინონიმები | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
| დაცვის სტატუსი | |||||||||||||||
 IUCN 3.1 Least Concern : 41671 | |||||||||||||||
| გავრცელება | |||||||||||||||
 | |||||||||||||||
| |||||||||||||||
გრენლანდიური სელაპი (Phoca (Pagophilus) groenlandica) — ძუძუმწოვარი ცხოველი ნამდვილი სელაპების ოჯახისა. მისი სხეულის სიგრძეა 160-195 სმ, წონა — 100-160 კგ. თეთრი ფერისაა, მხოლოდ გვერდებზე აქვს ორი დიდი შავი ლაქა, ბინადრობს არქტიკულ წყლებში და ქმნის ნიუფაუნდლენდის, იან-მაიენის და თეთრი ზღვის ჯოგს. იკვებება პელაგური კიბოსნაირებით, მოლუსკებითა და პატარ-პატარა თევზებით. გრენლანდიური სელაპი სარეწი ობიექტია. იყენებენ მის ცხიმს, აგრეთვე ახალშობილის (თეთრანას) ძვირფას ბეწვს.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 264.