ანტონ ჩიჯავაძე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ანტონ ლომკაცის ძე ჩიჯავაძე (გ. 17 ივლისი, 1822) — ქართველი საეკლესიო მოღვაწე, ხონის მთავარეპისკოპოსი 1770–1820 წლებში. იმერეთის სამეფოს მდივანბეგ ვახუშტი ჩიჯავაძის ძმა. აქტიურად მონაწილეობდა 1819–1820 წლების იმერეთის აჯანყებაში. ეწეოდა კულტურულ და მწიგნობრულ საქმიანობასაც.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ვანელი ჩიჯავაძეების წარმომავლობის და პოლიტიკურ-კულტურული მოლღვაწეობის ისტორიიდან : ჩიჯავაძეთა გვარის წარმომავლობა // მოგონებები, ნარკვევები, ესსეები : ტ. 3 / თორნიკე ეფრემიძე. - ქუთაისი, 2011. - ISBN 978-9941-432-11-8
  • ჩიჯავაძეთა სათავადო / გ. ქოქიაშვილი // საქართველო და მსოფლიო. - თბილისი, 2011. - 16-22 მარტი. - N9. - გვ.24

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ოლღა სოსელია, „ჩიჯავაძეთა სათავადო“. საქართველოს თავად - აზნაურთა გენეალოგიური და ბიოგრაფიული მონაცემები