თავისუფლების დიდი ქარტია
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
თავისუფლების დიდი ქარტია, ასევე მაგნა კარტა (ლათ. Magna Carta Libertatum) გამოიცა ინგლისში 1215 წელს და იყო ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წინაპირობა ხანგრძლივი ისტორიული პროცესისა, რომლის შედეგად თანამედროვე კონსტიტუციური სამართალი ჩამოყალიბდა. თავისუფლების დიდი ქარტია თავდაპირველად შეიქმნა რომის პაპს, მეფე იოანე უმიწაწყლოს და მის ინგლისელ ბარონთა შორის მეფის უფლებების შესახებ უთანხმოების გამო. ქარტიის თანახმად მეფეს გარკვეული უფლებები უნდა დაეთმო, დამორჩილებოდა სამართლებრივ პროცედურებს და ეღიარებინა, რომ მეფეც შეზღუდული იყო კანონით.
რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]
- "Magna Carta", 1215 წლის ორი ასლი მულტი მედია ფორმატში.
- 1215 წლის ადაპტირებული ინგლისური თარგმანი
- "Magna Carta" დოკუმენტი შეიცავს თარგმანებს
- ლათინურად (დედანი),
- ინგლისური,
- ინგლისური (კიდევ ერთი),
- ესპანური
- ფრანგული
- Magna Carta ნავარიის შუა საუკუნეების ისტორიაში
- "Magna Carta" ლათინური ტექსტი
- "Magna Carta Libertatum" ლათინური და ინგლისური ტექსტი
- დიდი ქარტიას მანიფესტი: თავისუფლება და თანასწორობა ყველასთვის
- "დიდი ქარტია და მისი ამერიკული მემკვიდრეობა"
- დიდი ქარტიას სიტყვის კონა
- დიდი ქარტია - მეგზური
- ინტერაქტიული, მაღალი ხარისხ ნახვა
 |
ეს სტატია კანონის შესახებ ჯერჯერობით ესკიზია. თქვენ შეგიძლიათ დაგვეხმაროთ, და შეავსოთ იგი. |
