სლუჩენკოს სახლი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
სლუჩენკოს სახლი
რუს. Дом Слученко
Таганрог Глушко 8 фото 006.jpg
კოორდინატები 47°12′53″N 38°55′46″E / 47.2146° ჩ. გ. 38.92945° ა. გ. / 47.2146; 38.92945
მდებარეობა ტაგანროგი, როსტოვის ოლქი, რუსეთი
დასრულების თარიღი 1840-იანი წლები
რუსეთის გერბი რუსეთის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი № 6101185000

სლუჩენკოს სახლი (რუს. Дом Слученко) — უძველესი სართულნახევრიანი სახლი ტაგანროგში, როსტოვის ოლქი, რუსეთის ფედერაცია. სახლი აგებულია XIX საუკუნის პირველ ნახევარში. სლუჩენკოს სახლი არის როგორც არქიტექტურის ძეგლი, ასევე საოლქო საბჭოს 1992 წლის 18 ნოემბრის № 301 დადგენილების მიხედვით, რუსეთის ფედერაციის რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლი[1].

მისამართი: ტაგანროგი, ანტონ გლუშკოს შესახვევი № 8[2].

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1840-იან წლებში ვარვაცის ოჯახმა გლუშკოს შესახვევის 6-ში და 8-ში[2] ააშენეს სართულნახევრიანი სახლი[3]..

1873 წლიდან 1880 წლამდე სახლი იყო ვაჭარ ანა დიკიაკის კუთვნილება, ხოლო 1890 წელს სახლი უკვე ეკუთვნოდა პირველი გილდიის ვაჭარ ტიმოთე ლეონტის ძე სლუჩენკოს[2], რომელიც იყო ქალაქის საბჭოს ხმოვანი წევრი[2]. გარკვეული ხნით იგი მუშაობდა კონტროლიორად დ. კანდოიანაკის კანტორაში და წლიურად 3 000 რუბლი ხელფასი ჰქონდა. ტ. სლუჩენკოს ცოლი იყო სოფია იაკოვლევის ასული, რომელთანაც შეეძნა ოთხი შვილი: ივანე, პავლე, გიორგი და ალექსანდრე.

ივანე ასევე იყო პირველი გილდიის ვაჭარი, მეგობრობდა მხატვარ ვალერიან მოლის ოჯახთან. კუპჩოვები ფლობდნენ წისქვილს ტაგანროგში[3]. 1898 წელს სახლი გადავიდა ვაჭრის მემკვიდრეების ხელში. 1906 წლიდან 1915 წლამდე სახლი კუთვნოდათ ივანე, ალექსი, გიორგი და ასპაზია ლუჩენკოებს.

1920-იან წებში სახლში განთავსებული იყო სახელმწიფო ფაბრიკა „Седло“[2]. № 301 გადაწყვეტილების მიხედვით 1992 წელს მიენიჭა რეგიონალური მნიშვნელობის კულტურული მემკვიდრეობის ძეგლის სტატუსი[3].

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]