პპშ-41

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ნავიგაციაზე გადასვლა ძიებაზე გადასვლა
პპშ-41
პპშ-41 დისკისებური მჭიდით
პპშ-41 დისკისებური მჭიდით
ტიპი: პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი
ქვეყანა: საბჭოთა კავშირის დროშა საბჭოთა კავშირი
სამსახურის ისტორია
ექსპლუატაციის წლები: 1941–1960-იანები (საბჭოთა კავშირი)
1941–დღემდე (სხვადასხვა არარეგულარული ფორმირება)
წარმოების ისტორია
კონსტრუქტორი: გეორგი შპაგინი
შემუშავებულია: 1941
წარმოების წლები: 1941–1947
სულ გამოშვებულია: 6,000,000
მახასიათებლები
მასა, კგ: 3.63 მჭიდის გარეშე
სიგრძე, მმ: 843
ლულის სიგრძე, მმ: 269
ვაზნა: 7.62×25მმ ტოკარევი
7.63×25მმ მაუზერი
9×19მმ პარაბელუმი
სამუშაო პრინციპები: უკუცემითი, ღია საკეტი
სწრაფსროლა,

გასროლა/წთ:

700-900 ვაზნა/წუთი
ტყვიის საწყისი სიჩქარე, მ/წ: 488 მ/წმ
დამიზნებითი მანძილი, მ: 150 - 200 მ
საბრძოლო კვების სახეობა: 71 ვაზნიანი დისკისებური მჭიდი
35 ვაზნიანი სტანდარტული მჭიდი
სამიზნე: რკინის სამიზნე

პპშ-41 (რუს. Пистоле́т-пулемёт Шпа́гина; „შპაგინის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი“) — საბჭოთა პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი, შემუშავებული გეორგი შპაგინის მიერ, როგორც იაფი, საიმედო და პპშ-40-ის გამარტივებული ალტერნატივა. შემუშავდა 1941 წელს და იწარმოებოდა 1947 წლის ჩათვლით.

პპშ-41 35 ვაზნიანი გრძელი მჭიდით.

ზამთრის ომამდე საბჭოთა არმია პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევის შემუშავებას საჭიროდ არ მიიჩნევდა, თუმცა ფინელთა შეიარაღებაში არსებული ფინური წარმოების Suomi KP/-31 ტიპის პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევი 71 ვაზნიანი დისკისებური მჭიდით ახლო მანძილზე ბრძოლებში იმდენად ეფექტური აღმოჩნდა საბჭოთა ჯარისკაცების წინააღმდეგ ტყეებსა და ქალაქის პირობებში, რომ საბჭოთა კავშირმა გადაწყვიტა, თვითონაც დაემზადებინა მსგავსი იარაღი. პპშ-40 სწორედ ფინური Suomi KP/-31-ის ბაზაზე შემუშავდა, თუმცა აღსანიშნავია, რომ საბჭოთა პპშ-40 და პპშ-41 მაინც ჩამოუვარდებოდა ფინურ Suomi KP/-31-ს სიზუსტეში.

პპშ-41-ებით შეიარაღებული საბჭოთა ჯარისკაცები, სტალინგრადის ბრძოლა, 1942 წლის ნოემბერი.

პპშ-41 მჭიდიანი, სროლის რეჟიმის გადამრთველიანი პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევია, რომელიც იყენებს დისკისებურ (71 ვაზნის ტევადობით) ან სტანდარტულ გრძელ მჭიდს (35 ვაზნის ტევადობით), ისვრის 7.62×25მმ ტოკარევის პისტოლეტის ვაზნას.

მაღალი საცეცხლე სიხშირისა (700-900 ვაზნა წუთში) და გამძლეობის გამო პპშ-41 სამხედროებში ძლიერ დაფასებული იარაღი იყო.

პპშ-41 აქტიურად გამოიყენებოდა მეორე მსოფლიო ომსა და კორეის ომში, ამიტომ ხშირად გვხვდება სოციალისტური ბლოკის ქვეყნებში წითელი არმიისთვის მიძღვნილ მონუმენტებში, რომლებშიც საბჭოთა ჯარისკაცების ძეგლებს ის ხშირად უჭირავთ.[1] მეორე მსოფლიო ომში პპშ-41 საბჭოთა არმიის ერთ-ერთი ძირითადი ქვეითთა იარაღი იყო, რა დროსაც დაახლოებით ექვსი მილიონი ეგზემპლარი დამზადდა, რაც მას აქცევს ყველაზე დიდი რაოდენობით გამოშვებულ პისტოლეტ-ტყვიამფრქვევად ომის პერიოდში.

გერმანელი ჯარისკაცი ნაალაფარი პპშ-41-ით.

გერმანულმა არმიამ ომის საწყის პერიოდში დიდი რაოდენობით პპშ-41 ჩაიგდო ხელში, რომლებიც მათ გადააკეთეს პისტოლეტის გერმანულ კალიბრზე — 9×19მმ პარაბულმზე, ხოლო იმ პპშ-41-ებისთვის, რომელთა გადაკეთება არ მოხდა, გერმანიამ 7.63×25მმ მაუზერის ვაზნების გამოყენება დაიწყო, რომელიც კალიბრით ტოკარევის ვაზნის იდენტური იყო, თუმცა შედარებით ნაკლები ძალა ჰქონდა. გადაკეთებულ ვარიანტებს ასევე დაუყენეს ადაპტორი, რომელიც საშუალებას იძლეოდა, მასში MP 40-ის მჭიდები დაყენებულიყო. ნაალაფარი პპშ-41-ების გამოყენების ინსტრუქციები იბეჭდებოდა და გერმანელ ჯარისკაცებს ურიგდებოდათ.

პპშ-41-ის ლიცენზირებული ჩინური ვარიანტი Type 50 ასევე გამოიყენებოდა ვიეტნამის ომში ვიეტ კონგის მებრძოლების მიერ. პპშ-41 დღემდე გამოიყენება სხვადასხვა არარეგულარული სამხედრო ფორმირების მიერ მსოფლიოს მასშტაბით.[2]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • McNab, Chris (20 May 2014). Soviet Submachine Guns of World War II: PPD-40, PPSh-41 and PPS. Weapon 33. Osprey Publishing.
  • Hogg, Ian (2000). Jane's Guns Recognition Guide Second Edition. Glasgow: Janes.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოძიებულია „https://ka.wikipedia.org/w/index.php?title=პპშ-41&oldid=4256517“-დან