მერცხალა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
მერცხალა
Glareola pratincola in Ambosélie National Park kenya.jpg
მდელოს მერცხალა (Glareola pratincola)
მეცნიერული კლასიფიკაცია
ლათინური სახელი
Glareola (Brisson, 1760)

მერცხალა (ლათ. Glareola) — ფრინველთა გვარი მეჭვავიასნაირთა რიგისა. აერთიანებს 7 სახეობას. გავრცელებული არიან ევროპაში, აზიაში, აფრიკასა და ავსტრალიაში; ბინადრობენ მშრალ ღია ლანდშაფტებში.[1] მათი სხეულის სიგრძეა 17–29 სმ, მასა 50–200 .[1] გამოირჩევიან მოკლე ფეხებითა და ნისკარტით, დიდი ზომის პირის ზომა თვალის დონემდე აღწევს; თავი მსხვილია, თვალები დიდი, კისერი მოკლე, ფრთები გრძელი და წამახვილებული, ბოლო ორკაპა.[1] შეფერილობა ძირითადად ერთფეროვანი და თიხოვანია, მუცელი უფრო ღია, კუდის ზედა და ქვედა ნაწილები თეთრი, ნისკარტის დასაწყისთან, ყელსა და კისერზე კაშკაშა ნახატებია.[1] ყოფილ სსრკ-ის ტერიტორიაზე გავრცელებულია მერცხალას 3 სახეობა: მდელოს მერცხალა (Glareola pratincola), ველის მერცხალა (Glareola nordmanni) და აღმოსავლური მერცხალა (Glareola maldivarum), რომელთაგან პირველი ორი მიმოფრენისას საქართველოშიც გვხვდება. იკვებებიან მწერებით, რითაც სარგებლობა მოაქვთ; ნადავლს ჰაერშიც იჭერენ და მიწაზეც მოიპოვებენ.[1]

ბუდობენ წყალსატევებთან ახლოს სწორ მონაკვეთებზე, კოლონიებად (100 ბუდემდე) ან წყვილებად. უპირატესობას ანიჭებენ თაყირებს, ბიცობებს, ქვიშის ცელებსა და კუნძულებს. დედალი დებს 2–4 კვერცხს. კრუხობასა და ბარტყების აღზრდაში ორივე მშობელი მონაწილეობს.[1]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 1.4 1.5 Коблик Е. А. ТИРКУШКИ // Большая российская энциклопедия. Том 32. Москва, 2016, стр. 163