ლეოპოლდ ბილფელდი
| ლეოპოლდ ბილფელდი | |
|---|---|
 | |
| პირადი ინფორმაცია | |
| დაბ. თარიღი | 1838 ან 1839[1] |
| დაბ. ადგილი | ოლდენბურგი, ქვემო საქსონია ან ჰანოვერი |
| გარდ. თარიღი | 1922[1] |
| გარდ. ადგილი | თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ |
| ნამუშევრები და მიღწევები | |
| საქმიანობა | არქიტექტორი[1] |
| მოქალაქეობა |
 გერმანია |
| მნიშვნელოვანი პროექტები | თბილისის წმინდა პეტრესა და პავლეს ლუთერანული ეკლესია და ქაშვეთის ეკლესია |
| ჯილდოები | წმინდა სტანისლავის მე-3 ხარისხის ორდენი და წმინდა ანას მე-3 ხარისხის ორდენი |
ლეოპოლდ ბილფელდი (გერმ. Leopold Bielfeldt დ. 1838 — გ. 1922[2]) — XIX საუკუნესა და XX ს-ის დასაწყისში საქართველოში მოღვაწე გერმანელი არქიტექტორი. მიღებული ჰქონდა რუსეთის ქვეშევრდომობა, სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1868 წელს მუშაობდა კავკასიის საფოსტო ოლქის, შემდეგ კი საქართველო-იმერეთის სინოდალური კანტორის არქიტექტორად. მის ნამუშევრებს შორის ყველაზე ცნობილია ქაშვეთის ეკლესია, მეფისნაცვლის სასახლე ლიკანში, სასტუმრო „ვეტცელი“ აღმაშენებლის გამზირზე (N 103) და აგრეთხე XX საუკუნის 40-იან წლებში დანგრეული „კირხე“. აღმაშენებლის გამზირზე, მან აგრეთვე, მრავალი საცხოვრებელი სახლიც ააშენა (მაგ., სახლი N 46, 1879); მას, ასევე ეკუთვნის ცნობილი გერმანელი აფთიაქარის ევგენი ზემელის სახლის პროექტი. საცხოვრებელი სახლების არქიტექტურაში ლეოპოლდ ფილფელდი რენესანსულ-ბაროკოულ ეკლეკტიზმს იყენებდა.[3]
ნამუშევრების გალერეა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]-
ქაშვეთის ეკლესია -
რომანოვების სასახლე -
სასტუმრო „ვეტცელი“ -
ზემელის სახლი
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ↑ 1.0 1.1 1.2 საქართველოს ბიოგრაფიული ლექსიკონი — 2001.
- ↑ გერმანელი არქიტექტორები და მხატვრები. დაარქივებულია ორიგინალიდან — 2021-07-30. ციტირების თარიღი: 2021-06-24.
- ↑ ეთნოსები საქართველოში