ლეოპოლდ ბილფელდი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ლეოპოლდ ბილფელდი
Leopold Bielfeldt.jpg
პირადი ინფორმაცია
დაბ. თარიღი 1838
დაბ. ადგილი ოლდენბურგი, ქვემო საქსონია
გარდ. თარიღი 1922
გარდ. ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
ნამუშევრები და მიღწევები
საქმიანობა არქიტექტორი
მოქალაქეობა Flag of Germany.svg გერმანია
მნიშვნელოვანი პროექტები თბილისის წმინდა პეტრესა და პავლეს ლუთერანული ეკლესია და ქაშვეთის ეკლესია

ლეოპოლდ ბილფელდი (გერმ. Leopold Bielfeldt დ. 1838, გ. 1922[1]) — XIX საუკუნესა და XX ს-ის დასაწყისში საქართველოში მოღვაწე გერმანელი არქიტექტორი. მიღებული ჰქონდა რუსეთის ქვეშევრდომობა, სწავლობდა პეტერბურგის სამხატვრო აკადემიაში. 1868 წელს მუშაობდა კავკასიის საფოსტო ოლქის, შემდეგ კი საქართველო-იმერეთის სინოდალური კანტორის არქიტექტორად. მის ნამუშევრებს შორის ყველაზე ცნობილია ქაშვეთის ეკლესია, მეფისნაცვლის სასახლე ლიკანში, სასტუმრო „ვეტცელი“ აღმაშენებლის გამზირზე (N 103) და აგრეთხე XX საუკუნის 40-იან წლებში დანგრეული „კირხე“. აღმაშენებლის გამზირზე, მან აგრეთვე, მრავალი საცხოვრებელი სახლიც ააშენა (მაგ., სახლი N 46, 1879); მას, ასევე ეკუთვნის ცნობილი გერმანელი აფთიაქარის ევგენი ზემელის სახლის პროექტი. საცხოვრებელი სახლების არქიტექტურაში ლეოპოლდ ფილფელდი რენესანსულ-ბაროკოულ ეკლეკტიზმს იყენებდა.[2][3]

ნამუშევრების გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]