კონსტანტინე (კოსტანტი)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

კონსტანტინე, კოსტანტიაფხაზთა მეფის გიორგი II-ის ძე. ლეონტი მროველის „ქართლის ცხოვრების“[1] მიხედვით მეორმოცდაათე მეფე ქართლისა, კოსტანტინე. ძე აფხაზთა მეფის. ვახუშტი ბატონიშვილის მიხედვით, ადარნასე II-ის შემდგომ გამეფდა მისი ძე სუმბატი. ქართველთა ამ ჟამს გარდმოვიდა გიორგი მაფე აფხაზთა და მისცა ქართლი კონსტანტინეს, მის ძეს.

ხოლო იქმნა მეფედ შემდგომად ძე მისი სუმბატ ქართველთა ჟამსა ამას გარდამოვიდა გიორგი მეფე აფხაზთა და მისცა ქართლი კოსტანტინეს, ძესა თჳსსა (ხოლო ესე ქართველთა მეფენი ბაგრატიონნი დასხდიან ქართლის მეფედ და ოდეს მტერთა მიერ იძლეოდიან, ეპყრათ სამცხე, რომელ არს ზემო-ქართლი, ტაო, ჯავახეხეთი, თრიალეთი, სამშჳლდე, ხუნანის საერისთაონი, თჳნიერ გარდაბანისა და კლარჯეთს თჳსნი წილნი ციხე-ადგილნი და ჟამად სომხითიცა და შიდა-ქართლი). არამედ კოსტანტინე აფხაზთა მეფის ძემან მეფა ქართლს სამი წელი; შემდგომად იწყო მტერობა მამისა თჳსისა.
და ვითარ დაყო სამი წელიწადი, იწყო მტერობად მამისა თჳსისა და ძებნად მეფობისა. და ვითარ გამოცხადნა საქმე მისი, შედგა იგი უფლისციხეს და შეუდგეს თანა ტბელნი და სხუანი მრავალი აზნაურნი.

ქვეყნის ცენტრალიზაციის მოწინააღმდეგე ქართლის მსხვილ აზნაურთა მხარდაჭერით აჯანყება მოაწყო დამოუკიდებელი სამეფოს შესაქმნელად, მაგრამ დამარცხდა. გიორგი II-ის ბრძანებით კონსტანტინე შეიპყრეს და აწამეს. იგი გარდაიცვალა უშვილოდ.

უფროს შვილს კონსტანტინეს უმკიდრებს ქართლს, რომელსაც იგი ჰფლობს 923926 წლებში. კონსტანტინე აეშლება მამას და ეძიებს აფხაზეთს; მაგრამ იძლევა უფლის-ციხეში. გიორგი მას აბრმავებს და ჰყვერავს. კონსტანტინე კვდება უშვილოდ.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • საქართველოს ისტორიის ნარკვევები, ტომი 2, თბილისი, 1973;
  • ივანე ჯავახიშვილის ქართველი ერის ისტორია, წიგნი 2, თბილისი, 1965;
  • Анчабадзе З. В., Из истории средневековой Абхазии (VI-XVII вв.), Сухуми, 1959;

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]