კიტამურა ტოკოკუ
| კიტამურა ტოკოკუ | |
|---|---|
| იაპონ. 北村 透谷 | |
 | |
| დაბადების თარიღი | 29 დეკემბერი, 1868 |
| დაბადების ადგილი | Odawara |
| გარდაცვალების თარიღი | 16 მაისი, 1894 (25 წლის) |
| გარდაცვალების ადგილი | Shiba Park |
| საქმიანობა | პოეტი[1] , მწერალი[2] , ლიტერატურული კრიტიკოსი[1] და ფილოსოფოსი |
| ენა | იაპონური ენა |
| მოქალაქეობა | იაპონია[3] |
| ალმა-მატერი | Tōkyō Senmon Gakkō |
| მეუღლე | Ishizaka Minako |
კიტამურა ტოკოკუ (დ. 29 დეკემბერი, 1868, ოდავარა, კანაგავას პრეფექტურა ― გ. 16 მაისი, 1894) — იაპონელი პოეტი და პუბლიცისტი, მგზნებარე ტრიბუნი. ჟურნალ „ბუნგაკუკაის“ („ლიტერატურის სამყარო“, 1893-1898) ირგვლივ შემოიკრიბა ახალგაზრდა პოეტები. კიტამურას შემოქმედება გამსჭვალულია აბსოლუტური მონარქიის წინააღმდეგ ბრძოლის პათოსით. „მსოფლიო სევდის“ ბაირონისეული მოტივები ჟღერს მის პოემაში „ზღაპრული ქვეყნის სიმღერები“ (1891). აქვს პეიზაჟური ლექსებიც („თოვა“, 1892; „ციცინათელა“, 1893; „მძინარე პეპელა“, 1893). წერდა პუბლიცისტურ სტატიებს.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Irokawa Daikichi. Kitamura Tokoku. Tokyo Daigaku Shuppankai; (1994). ISBN 4-13-013017-X
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #118562584 // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.
- ↑ JSTOR — 1995.
- ↑ მეტროპოლიტენის ხელოვნების მუზეუმი — 1870.
| იდენტიფიკატორები |
|
|---|
