თარხნიშვილები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
თარხნიშვილები
[[ფაილი:
თარხნიშვილების საგვარეულო გერბი
|150პქ|გერბი]]
ტიტული თავადი, თარხანი
ქვეშევრდომობა საქართველო
სამფლობელოები სათარხნო , თბილისი
სამხედრო საქმიანობა სარდალი , თოფჩიბაში
რელიგიური საქმიანობა ქვათახევის არქიმანდრიტი


თარხნიშვილები, სათავადო სახლი ქართლის სამეფოში. დამაარსებელია გ. სააკაძის შვილიშვილი იორამი, რომელსაც როსტომ მეფემ XVII საუკუნის 30-იანი წლების ბოლოს სააკაძეთა საგვარეულო სამფლობელო აღუდგინა, სხვა მამულებიც უბოძა და თარხნობა დაუმკვიდრა, რაც რიგ პრივილეგიებს ითვალისწინებდა:[საჭიროებს წყაროს მითითებას]

  • არ შეიძლებოდა მათი გასამართლება 9 უდიდესი დანაშაულისთვის
  • მათი შთამომავლების 9 თაობა თავისუფლდება ყოველგვარი გადასახადისგან
  • თავისუფლდებოდნენ საომარი ნადავლის მეათედის გადახდისგან
  • აქვთ უფლება მეფესთან შევიდნენ ყოველგვარი ნებართვის გარეშე.
  • აქვთ პატივი იყვნენ სამეფო მეჯლისის წინამძღოლი.
  • მათ 9 ჭიქა ღვინოს უწვდის მეფე.
  • ლაშქრობის დროს მეფის გვერდზე არიან.
  • მეფის ასულის გარდა ნებისმიერ ქალზე შუძლიათ დაქორწინება მამის თანხმობის გარეშე
  • შეუძლიათ ავიდნენ პატივის და დიდების მეცხრე ცაზე , მიიღებენ ცხრა სახის ძვირფას საჩუქარს (ცხენებს , ხალიჩებს და ა.შ), თითეულს ცხრაჯერ.


თარხნიშვილებს სათავადო მოიცავდა კასპს და მის მიდამოებს თბილისამდე. სათავადოს ცენტრი ქალაქი ახალქალაქია (დღევანდელი კასპის რაიონი). სათარხნო ქართლის უდიდესი სათავადოების რიცხვში შედიოდა. თავადი თარხან-მოურავების მფლობელობაში იყო დაახლოებით 100 დასახლებული პუნქტი, დღემდე შემორჩა 11 საგვარეულო ტაძარი. ცნობები შემორჩა ათამდე საგვარეულოს შესახებ რომლებიც იყვნენ თარხნიშვილების ვასალები.

XVIII საუკუნეში, ქართლში სარდლები იყვნენ გივი ამილახვარი,თარხანი ლუარსაბი და ზაზა თარხნიშვილი. ერეკლე II-ის დროს ქართული არტილერიის შემქმნელი და თოფჩიბაშია გიორგი თარხანი. ამავე დროს სამეფო სადროშოს მეთაურია ლუარსაბ თარხანი. მორიგე ჯარების 8 მინბაშიდან 3 თარხან-მოურავი იყო. თარხან-მოურავთა საგვარეულო მონასტერი იყო ქვათახევი - უდიდესი სამონასტრო კომპლექსი.

რუსეთის კავკასიური ომის დროს გენერლები რამაზ და კონსტანტინე თარხან-მოურავები იყვნენ სამხედრო ოლქების მმართველები. იოსებ თარხან-მოურავი იყო დაღესტნის მმართველი.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე:
  • აკოფაშვილი გ., ქსე, ტ. 4, გვ. 589-590, თბ., 1979