დინგო
| დინგო | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 | |||||||||||||||||
| მეცნიერული კლასიფიკაცია | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| ლათინური სახელი | |||||||||||||||||
| Canis lupus dingo | |||||||||||||||||
| სინონიმები | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| დაცვის სტატუსი | |||||||||||||||||
 IUCN 3.1 Vulnerable : 41585 | |||||||||||||||||
| გავრცელება | |||||||||||||||||
 | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
დინგო (ლათ. Canis lupus dingo ან Canis familiaris dingo) — გავრცელებული შინაური ძაღლი. შესაძლოა, ავსტრალიაში ევროპელების დასახლებამდეც იყო შეყვანილი. მისი სხეულის სიგრძე 90-110 სმ აღწევს. ჩვეულებრივ ჟანგისფერ-ყვითელი ან წითურია. გვხვდება რუხი, შავი, თეთრი და ჭრელი ინდივიდებიც. ღამისა და ბინდის ცხოველია. ცხოვრობს მცირე ხროვებად. ყრის 6-8 ლეკვს. ნადირობს ცხვარზე, რის გამოც მოსახლეობა ანადგურებს. დინგო ადვილად იტანს ტყვეობას, თვინიერდება.
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 3, თბ., 1978. — გვ. 557.