ალფრედო ფონი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ალფრედო ფონი
Alfredo Foni (ca. 1930s–40s).jpg
პირადი მონაცემები
სრული
სახელი
ალფრედო ფონი
დაბადების
თარიღი
20 იანვარი, 1911
დაბადების
ადგილი
უდინე,
ფრიული-ვენეცია-ჯულია,
იტალია
გარდაცვალების
თარიღი
25 იანვარი, 1985 (74 წლის)
გარდაცვალების
ადგილი
ლუგანო, ტიჩინო,
შვეიცარია
სიმაღლე 172 სმ.
სათამაშო
პოზიცია
მცველი
პროფესიონალური კარიერა*
წლები გუნდი მატჩი (გოლი)
1927–1929 უდინეზე 43 (1)
1929–1931 ლაციო 38 (3)
1931–1934 პადოვა 96 (19)
1934–1947 იუვენტუსი 266 (5)
1948–1949 კიასო 3 (0)
ეროვნული ნაკრები
1936–1942 იტალია 23 (0)
სამწვრთნელო კარიერა
1947–1948 ვენცია
1948–1949 კიასო
1949–1950 კაზალე
1950–1951 პავია
1951–1952 სამპდორია
1952–1955 ინტერი მილანი
1954–1956 იტალია [კომ. 1][1]
1957–1958 იტალია
1958–1959 ბოლონია
1959–1961 რომა
1961 კიასო
1961–1962 უდინეზე
1962–1963 რომა
1964–1968 შვეიცარია
1968–1969 ინტერი მილანი
1970–1971 ბელინცონა
1972–1973 მანტოვა
1973–1974 ლუგანო
1976–1977 ლუგანო
* პროფესიონალურ კლუბებში გამოსვლა და გოლები მხოლოდ ეროვნული ლიგებისთვის იანგარიშება

ალფრედო ფონი (იტალ. Alfredo Foni; დ. 20 იანვარი, 1911, უდინე, იტალია — გ. 28 იანვარი, 1985, ლუგანო, შვეიცარია) — იტალიელი ფეხბურთელი, მცველი. იცავდა „უდინეზეს“, „ლაციოს“, „პადოვას“, „იუვენტუსის“, „კიასოს“ და იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას. იტალიის ჩემპიონი და იტალიის თასის ორგზის მფლობელი „იუვენტუსის“ შემადგენლობაში. 1936 წლის ოლიმპიური ჩემპიონი[2] და 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონი იტალიის ეროვნული ნაკრების შემადგენლობაში. სათამაშო კარიერის დასრულების შემდეგ მუშაობდა საფეხბურთო მწვრთნელად. 1953 და 1954 წლებში მისი ხელმძღვანელობით მილანის „ინტერმა“ ორჯერ ზედიზედ მოიპოვა იტალიის ჩემპიონის ტიტული, ხოლო 1961 წელს, ასევე მისი მთავარი მწვრთნელობის პერიოდში „რომა“ საქალაქთაშორისო ბაზრობათა თასს დაეუფლა. 1954–1958 წლებში იყო იტალიის ეროვნული ნაკრების მწვრთნელთა საბჭოს წევრი.[3][4]

კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ალფრედო ფონიმ საკლუბო კარიერა 1927 წელს, 16 წლის ასაკში, მშობლიურ ქალაქ უდინეს საფეხბურთო კლუბ „უდინეზეში“ დაიწყო. კლუბის შემადგენლობაში მან ორი სეზონი ითამაშა, რომლის განმავლობაშიც 43 შეხვედრაში გამოვიდა მოედანზე და ერთი ბურთი გაიტანა.[3]

საკლუბო სტატისტიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სეზონი კლუბი ლიგა ჩემპიონატი თასი მიტროპის თასი
მატჩი გოლი მატჩი გოლი მატჩი გოლი
1927–28 იტალიის დროშა უდინეზე სერია A
18
1
1928–29 იტალიის დროშა უდინეზე სერია A
25
0
1929–30 იტალიის დროშა ლაციო სერია A
18
1
1930–31 იტალიის დროშა ლაციო სერია A
20
2
1931–32 იტალიის დროშა პადოვა სერია B
30
15
1932–33 იტალიის დროშა პადოვა სერია A
34
1
1933–34 იტალიის დროშა პადოვა სერია A
32
3
1934–35 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
27
0
0
0
7
1
1935–36 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
1
3
0
1936–37 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
0
2
0
1937–38 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
1
6
1
6
0
1938–39 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
1
2
0
1939–40 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
1
4
0
1940–41 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
0
2
0
1941–42 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
30
1
6
1
1942–43 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
20
0
0
0
1945–46 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
3
0
1946–47 იტალიის დროშა იუვენტუსი სერია A
6
0

სანაკრებო კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1936–1942 წლებში იტალიის ეროვნული ნაკრების ღირსებას იცავს, რომლის შემადგენლობაში 23 შეხვედრას ატარებს.

სტატისტიკა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იტალია
წელი მატჩი გოლი
1936 4 0
1937 1 0
1938 6 0
1939 7 0
1940 3 0
1942 2 0
ჯამში 23 0

მსოფლიო ჩემპიონატზე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ალფრედო ფონიმ 1938 წლის მსოფლიო ჩემპიონატის სამ შეხვედრაში მიიღო მონაწილეობა.[5]

ჩემპ. მასპინძელი პოზიცია შედეგი
1938 დროშა: საფრანგეთი საფრანგეთი იტალიის დროშა მცველი 3 0 3 0 0
ჩემპიონი

მიღწევები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საკლუბო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იუვენტუსი

სანაკრებო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

იტალია

ინდივიდუალური[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • მსოფლიო ჩემპიონატის სიმბოლური ნაკრების წევრი: 1938

სამწვრთნელო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ინტერი მილანი
რომა

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

კომენტარები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. ნაკრების მწვრთნელთა საბჭოს — ტექნიკური კომისიის წევრი (იტალ. Commissione tecnica). აღნიშნულ პერიოდში იტალიის ეროვნულ საფეხბურთო ნაკრებს წვრთნიდა ე.წ. ტექნიკური კომისია, რომლის შემადგენლობაშიც შედიოდნენ სხვადასხვა საფეხბურთო კლუბების მწვრთნელები და რიგ შემთხვევებშიც სპორტული ჟურნალისტებიც.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Claudio Ferretti e Augusto Frasca, Enciclopedia dello sport, Garzanti Libri, 2008, გვ. 1670. წაკითხვის თარიღი: 27 ოქტომბერი, 2019.
  2. Alfredo Foni // Born: January 20, 1911 in Udine, Udine, Italy. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 30 ივნისი, 2013. წყარო: Sports Reference. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  3. 3.0 3.1 Alfredo Foni // Alfredo Foni began his career with Udinese at the age of 16. For several years he suited up for Lazio Roma (1929–31) and Padua (1931–34) before heading to Juventus Torino, where he remained until 1947, the rest of his active career. In his first season with Juventus they won the Italian Championship and later captured two Italian Cups (1938 and 1942). For seven championship seasons from 1935-42 he never missed a game. He had 266 league appearances for Juventus for a total of 370 games in Serie A. The four games in the Olympic tournament in Berlin were his first appearances for the national team. Foni captained the team against Norway and in the final against Austria. In the 1938 FIFA World Cup he was on the field in three matches and Italy defended their title. He was voted into the All-Star Team of tournament and is one of only four Italian players to have won both the World Cup title and an Olympic gold medal. Between 1936 and 1942 Foni wore the azure jersey in 23 matches. He played the role of right defender, paired with [Pietro Rava], domestically and internationally. In 1938 he was a member of Team Europe that lost to England 3-0. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019. წყარო: Sports Reference. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  4. Alfredo Foni // Foni, Alfredo (Italia. Udine, 20 gennaio 1911-Breganzona (Svizzera), 28 gennaio 1985) • Ruolo: terzino destro • Esordio in serie A: 2 febbraio 1930 (Pro Vercelli-Lazio, 3-1) • Squadre di appartenenza: 1927-29: Udinese; 1929-31: Lazio; 1931-34: Padova; 1934-47: Juventus; 1948-49: Chiasso • In nazionale: 23 presenze e nessuna rete (esordio: 3 agosto 1936, Italia-Stati Uniti, 1-0) • Vittorie: 1 Campionato italiano (1934-35), 2 Coppe Italia (1937-38, 1941-42), 1 Olimpiade (1936), 1 Campionato del Mondo (1938) • Carriera di allenatore: Venezia (1947-48), Chiasso (1948-49), Casale (1949-50), Pavia (1950-51), Sampdoria (1951-52), Inter (1952-55), nazionale italiana (nella Commissione tecnica, 1954-56; commissario tecnico, 1957-58), Bologna (1958-59), Roma (1959-61), Chiasso (agosto-novembre 1961), Udinese (novembre 1961-62), Roma (novembre 1962-novembre 1963), nazionale svizzera (1964-68), Inter (1968-69), Mantova (1973), Lugano (1973-74), Bellinzona • Vittorie: 2 Campionati italiani (1952-53, 1953-54). დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019. წყარო: Treccani. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  5. Player Profile for Alfredo Foni in the Soccer World Cups. Alfredo Foni in the World Cups. Information about Alfredo Foni and his performace in the FIFA Soccer World Cup. Profile with general and detailed stats and data that include National Team, total games, goals and cards and full list of matches played. The Soccer World Cups.com. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  6. Coppa Italia 1937–38 // Giocatori: Amoretti, Bodoira, Foni, Rava, Monti, Tomasi, Defilippis, Varglien I, Varglien II, Bellini, Depetrini, Gabetto, Borel II, Borel I, Bergonzini, Dante. Allenatore: Virginio Rossetta. // La Juve vince la sua prima Coppa Italia. Foni e Rava, di lì a poche settimane, vinceranno a Parigi la Coppa Rimet con la Nazionale di Pozzo. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 21 ივლისი, 2015. წყარო: Juventus.com. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  7. Coppa Italia 1941–42 // Giocatori: Peruchetti, Micheloni, Foni, Rava, Sentimenti III, Locatelli, Depetrini, Lustha, Colaneri, Olmi, Varglien II, Bellini, Colaussi, Parola, Banfi, Ferrari. Allenatore: Giovanni Ferrari. // Il 28 giugno, alla presenza delle massime autorità civili, militari e sportive, la Juve conquista con pieno merito e senza patemi la sua seconda Coppa Italia liquidando il Milan con un secco 4-1. Primo tempo di netto dominio, concretizzato dai gol di Lustha e Sentimenti III. Ripresa senza problemi, con altre due reti (entrambe di Lustha) e il gol della bandiera milanista a opera del giovane Boffi. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 21 ივლისი, 2015. წყარო: Juventus.com. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  8. Alfredo Foni // წყარო: საერთაშორისო ოლიმპიური კომიტეტი // olympic.org. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.
  9. Italy 4–2 Hungary // Stade Olympique Colombes (FRA) · 19 Jun 1938 - 17:00 Local time. Goals scored: Gino COLAUSSI (ITA) 6' , Pal TITKOS (HUN) 8' , Silvio PIOLA (ITA) 16' , Gino COLAUSSI (ITA) 35' , Gyorgy SAROSI (HUN) 70' , Silvio PIOLA (ITA) 82'. დაარქივებულია ორიგინალიდან. დაარქივების თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019. წყარო: FIFA.com. წაკითხვის თარიღი: 9 სექტემბერი, 2019.