ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელი
| ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელი | |
| პირადი ინფორმაცია | |
|---|---|
| მშობ. სახელი | Francesco Bartolomeo Rastrelli |
| ეროვნება | იტალიელი |
| დაიბადა | 1700 პარიზი, საფრანგეთი |
| გარდაიცვალა | 1771 სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი |
| ნაშრომები | |
| პრაქტიკა | არქიტექტურა |
| მნიშვნელოვანი შენობები | სმოლნის მონასტერი |
| მნიშვნელოვანი პროექტები | წმ. ანდრიას ტაძარი |
| ჯილდოები და პრემიები | წმ. ანას ორდენის კავალერი |
ფრანჩესკო ბართოლომეო რასტრელი (იტალ. Francesco Bartolomeo Rastrelli; დ. 1700, პარიზი, საფრანგეთი – გ. 1771, სანქტ-პეტერბურგი, რუსეთი) — არქიტექტორი, XVIII საუკუნის შუა წლების რუსული ბაროკოს მეთავე. წარმოშობით იტალიელი, ასევე რუსეთში მოღვაწე, მოქანდაკე და არქიტექტორის – კარლო ბართოლომეო რასტრელის (1675-1744) შვილი.
სექციების სია |
ბიოგრაფია [რედაქტირება]
ბართოლომეო რასტრელი 1716 წელს მამასთნ ერთად გადადის სანქტ–პეტერბურგში, სადაც მამამისი პეტრე I–მა მიიწვია საიმპერატორო სასახლის ასაშენებლად. 1721 წელს სრულიად ახალგაზრდა არქიტექტორს დაუკვეთეს მოლდავეთის ყოფილი მართველის, პრინც დემეტრე კანტემირის სასახლე. 1725-1730 წწ სწავლობდა იტალიაში. 1730 წელს ის დაინიშნა საიმპერატორო კარის ხუროთმოძღვრად, სადაც 1763 წლამდე იმოღვაწა. მისი ნამუშევრები დიდი მოწონებით სარგებლობდა იმპერატორების ანასა (1730-1740) და ელისაბედის (1741-1762) კარზე.
ეკატერინე II–ის ტახტზე ასვლის შემდეგ, რასტრელი იძულებული იყო თანამდებობა დაეტოვებინა, რადგან ეკატერინემ უარყო ბაროკო, როგორც ძველმოდური და კლასიციზმს ანიჭებდა უპირატესობას.
შემოქმედება [რედაქტირება]
რასტრელის ბოლო ყველაზე დიდი ნამუშევარი იყო სმოლნის კათედრალური ტაძარი, სანკტ-პეტერბურგში.
ფოტოგალერეა [რედაქტირება]
-
ზაფხულის სასახლე, სანქტ-პეტერბურგი
-
აღმოსავლეთ კაპელა, პეტერჰოფი
ლიტერატურა [რედაქტირება]
რესურსები ინტერნეტში [რედაქტირება]
- РАСТРЕЛЛИ, ФРАНЧЕСКО БАРТОЛОМЕО – ბიოგრაფია (რუს.), енциклопедия кругосвет;
- Растрелли Франческо Бартоломео [1] (რუს.);
- Растрелли Ф.Б. რუსული პორტალი;
- მოკლე ბიოგრაფია [2];