მამათმავლობა
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
მამათმავლობა — სქესობრივი გაუკუღმართება — მამაკაცთან მამაკაცის ურთიერთობა (მეტწილად სქესობრივი). საბჭოთა სამართლით პიროვნების საწინააღმდეგო დანაშაული იყო. ძველ ქართულ სამართალში მიღებული იყო მამათმავლობის ანუ „სოდომური ცოდვის“ შემთხვევათა სამ ჯგუფად დაყოფა. იმის მიხედვით თუ რა პირობებში და როგორ იქნებოდა ჩადენილი ეს „ცოდვა“, განასხვავებდნენ "სუბუქ", „მძიმე“ და „უმძიმეს“ მამათმავლობას[1].
ერეკლე II-ისა და ანტონ კათალიკოსის განჩინება (1767-1768) მამათმავლობისთვის „ძალიანი და საანდაზოს ჯაჯაებით“ (ანუ ტანჯვა წამებით) სიკვდილს ითვალისწინებდა[1].
[რედაქტირება] იხილეთ აგრეთვე
[რედაქტირება] ლიტერატურა
- ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, გვ. 393, თბ., 1983 წელი.
[რედაქტირება] სქოლიო
- ↑ 1.0 1.1 ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 6, გვ. 393, თბ., 1983 წელი.