ალი იბნ აბუ ტალიბი
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
| ალი იბნ აბუ ტალიბი علي بن أبو طلب |
||
![]() |
||
| მე-4 მართლმორწმუნე ხალიფა | ||
|---|---|---|
| თანამდებობაზე ყოფნის დრო | ||
| 19 ივნისი 656 – 6 თებერვალი 661. | ||
| წინამორბედი | ოსმან იბნ აფანი | |
| მემკვიდრე | მუავია I. | |
|
|
||
| დაბადებული | 22 ოქტომბერი 599. მექა |
|
| გარდაცვლილი | 6 თებერვალი 661. ქუფა |
|
| მეუღლე | ფატიმა ბინთ მუჰამადი ფატიმა ბინთ ჰიზამი |
|
| რელიგია | ისლამი | |
ალი იბნ აბუ ტალიბი (არაბ. عَليْ بِنْ أَبُو طَالِبْ بِنْ عَبْدْ اَلْمُطَّلِبْ بِنْ هَاشِمْ بِنْ مَنَافْ مِنْ قُرَيشيِ; ალი იბნ აბუ ტალიბ იბნ აბდ ლ-მუტალიბ იბნ ჰაშიმ იბნ მანაფ მინ ყურაიში; დ. 22 ოქტომბერი, 598, მექა — გ. 6 თებერვალი, 661, ქუფა) — შიიტთა პირველი იმამი და სუნიტთა მეოთხე მართლმორწმუნე ხალიფა (656–661). წინასწარმეტყველ მუჰამადის ბიძაშვილი, სიძე და მემკვიდრე. იგი პირველი ბავშვი გახდა, რომელმაც მიიღო ისლამი.
იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება]
რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება]
|
|||||
