ყურბან-ბაირამი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

ყურბან-ბაირამი (ასევე იდ ალ ადჰა - არაბ. عيد الأضحى [ʿīd al-ʾaḍḥā] — „მსხვერპლშეწირვის დღესასწაული“) — ისლამის მეორე ყოველწლიური რელიგიური დღესასწაული, რომელიც რამადანის (გლოვის) თვის დამთავრებისთანავე იწყება და სამ დღეს გრძელდება.

ყურბან-ბაირამი დაკავშირებული ბიბლიურ თქმულებასთან — აბრაამისთვის წმინდა ცხოველის შეწირვასთან. იგი მთელ ისლამურ სამყაროშია გავრცელებული.

გადმოცემის თანახმად, შაჰი ამ დღეს დიდ სახალხო სანახაობას აწყობდა. საჯაროდ კლავდნენ აქლემს, რისთვისაც შესაბამის რიტუალს იცავდნენ. სამსხვერპლო ცხოველს ბრჭყვიალა საგნებით რთავდნენ და ქუჩაში ჩამოატარებდნენ. ღარიბ მოსახლეობას დაკლული ცხოველის ხორცს და ფულს ურიგებდნენ. სამსხვერპლო სისხლით ხელებს იღებავდნენ.[საჭიროებს წყაროს მითითებას] თბილისში ყურბან-ბაირამს სამ დღეს ზეიმობდნენ (აქედან უნდა იყოს გავრცელებული გამოთქმა „ბაირამობა“, ანუ დროსტარება), კლავდნენ ცხვარს ან ძროხას, ხარშავდნენ ფლავს და უმასპინძლდებოდნენ ახლობლებსა და ღარიბ-ღატაკებს.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]