სერგიანელობა

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

სერგიანელობა — საეკლესიო-ისტორიულ და პუბლიცისტურ ლიტერატურაში დამკვიდრებული ტერმინი. ტერმინი დაამკვიდრა რუსულმა მართლმადიდებელმა ეკლესიამ საზღვარგარეთ და გამოიყენება მოსოვის საპატრიარქოს წინააღმდეგ ოპოზიციურად განწყობილი სხვადასხვა მართლმადიდებული დაჯგუფებების მიერ.

გამოიყენება სსრკ-ში კომუნისტური რეჟიმისადმი უპირობო ლოიალობის აღსანიშნავად, რომელსაც მიტრპოლიტ სერგის (სტაროგოროდსკი) (1943 წლიდან მოსკოვისა და სრულიად რუსეთის პატრიარქი) მიერ 1927 წელს გამოცემულ დეკლარაციას უკავშირებენ. ტერმინს ნათლად გამოხატული ნეგატიური დატვირთვა აქვს და მისი გამოყენება პოლემიკურ კონტექსტს გულისხმობს.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Раскол Русской Церкви и «сергианство». Усиление гонений на веру. // История России. ХХ век: 1894—1939. — М.: АСТ, Астрель, 2009 (автор: коллектив под общей редакцией д.и.н. А. Б. Зубова), стр. 873—880.
  • Мосс Владимир ПРАВОСЛАВНАЯ ЦЕРКОВЬ НА ПЕРЕПУТЬЕ (1917—1999). СПб, 2001 — ГЛАВА III. РОССИЯ: СОВЕТИЗАЦИЯ МОСКОВСКОЙ ПАТРИАРХИИ
  • Поляков А. Г. Викторианское течение в Русской Православной Церкви. Киров, 2009.
  • Поляков А. Г. Позиция епископа Виктора (Островидова) по отношению к церковно-политическому курсу митрополита Сергия (Страгородского). // КЛИО. Журнал для учёных, 2011, № 1 (52), С.43-47.
  • Поляков А. Г. Сущность Викторианского течения в Русской Православной Церкви глазами сторонников митрополита Сергия (Страгородского) (октябрь 1927 — начало 1929 гг.). // Вестник Удмуртского университета. Серия: История и филология, 2012, № 1,С.127-130.