პაროსი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
კიკლადის კუნძულები. პაროსი.

პაროსი (ბერძ. Πάρος) — კიკლადის ერთ–ერთი კუნძული საბერძნეთის შემადგენლობაში 196 კმ², სიმაღლე 724 მ. გამოყოფილია ნაკსოსიდან 6–კილომეტრიანი ყურით. ძირითადი მთიანი მასივი წარმოადგენს პაროსის მარმარილოს, რომლსგანაც შემკულია ელადის დიდებული სასახლეები და გამოქანდაკებულია ცნობილი სტატუები.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ძვ. წ. VII ს. მარმარილოს ვაჭრობით გამდიდრებულმა ფაროსელებმა მოახდინეს მარმარილოს ზღვის ნაპირების კოლონიზაცია. სამასი წლის შემდეგ დასახლდნენ თანამედროვე ხორვატიის ნაპირებთან ერთ–ერთ კუნძულზე. ბერძენ–სპარსელთა ომების დროს ისინი შეუერთდნენ სპარსელებს, რის გამოც მილტიადე უკიდურესად წარუმატებლად ცდილობდა დაესაჯა ისინი. ელინიზმის ეპოქაში პაროსს ფლობდნენ ეგვიპტელი პტოლემეები. მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ კუნძული მოწყდა ბიზანტიას და გადავიდა ვენეციელთა ხელში. 1389 წ. — დაარსდა ცალკე სამთავრო. 1537—1830 წ.წ. ის შევიდა ოსმალეთის იმპერიაში. 1627 წ. კუნძულზე აღმოჩნდა პაროსის ქრონიკა.

დასახლებული პუნქტები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მსხვილ დასახლებულ პუნქტებს წარმოადგენს

  • ქალაქი პაროსი (პარიკია) — 4522 ადამიანით
  • ქალაქი აუზა (ნაუსა) — 2316 ადამიანით
  • სოფელი მარმარა — 543 ადამიანით
  • სოფელი ლევკესი — 519 ადამიანით
  • სოფელი მარპისა — 519 ადამიანით
  • სოფელი ალუკა — 504 ადამოანით
  • სოფელი პროდრომოსი — 311 ადამიანით
  • სოფელი აჰკაირია — 271 ადამიანით

ქალაქი პაკირია მდებარეობს ყურის სანაპიროზე კუნძულის ჩრდილო–დასავლეთ ნაწილში, ძველი ქალაქის – პაროსის ადგილას. ქალაქის სიახლოვეს მდებარე პორტი წარმოადგენს მნიშვნელოვან სატრანსპორტო ცენტრს, საიდანაც გადის რეისები თვით ქალქ ათენამდე, აგრეთვე, ჰერაკლიონამდე (კრეტა და კუნძულებამდე ნაკსოსი, იოსი, სანტორინი და მიკონოსი.

სოფელ მარპისაში მდებარეობს ნიკოს პარანტინოსის მუზეუმი, სადაც წარმოდგენილია ამ სკულპტორის ნაწარმოებები.

გალერეა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]