შინაარსზე გადასვლა

ოლეგ იანკოვსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ოლეგ იანკოვსკი
დაბადების სახელი ოლეგ ივანეს ძე იანკოვსკი
დაბადების თარიღი 23 თებერვალი 1944
გჟესკაზგანი, ყაზახეთის სსრ, სსრკ
გარდაცვალების თარიღი 20 მაისი 2009
მოსკოვი, რუსეთი
აქტიური 1965—2009
მეუღლე(ები) ლუდმილა ზორინა
ჯილდოები მამულის წინაშე დამსახურებებისათვის II, III და IV ხარისხის ორდენები
სსრკ-ის სახალხო არტისტი (1991)
სსრკ-ს სახელმწიფო პრემიის ლაურეატი (1987)

ოლეგ ივანეს ძე იანკოვსკი (რუს. Олег Иванович Янковский[1]; დ. 23 თებერვალი, 1944, სოფ. კარსაკპაი, ყაზახეთის სსრ, სსრკ — გ. 20 მაისი, 2009, მოსკოვი, რუსეთი) — საბჭოთა და რუსი მსახიობი, სსრკ-ის სახელმწიფო პრემიისა (1987) და ლენინური კომკავშირის პრემიის (1977) ლაურეატი. იანკოვსკი იყო ბოლო ლაურეატი (სოფია პილიავსკაიასთან ერთად), რომელსაც 1991 წლის 21 დეკემბერს სსრკ-ის სახალხო არტისტის წოდება მიენიჭა.

  • „პატივი ეცი მამასა შენსა“ (ვ. ლავრენტიევი) — სევკა კინიგინი
  • „ქალთა მონასტერი“ (ვ. დიხოვიჩნი, მ. სლობოდსკოი) — მიტოვებული ქმარი
  • „სასამართლო ქრონიკა“ (ი. ვოლჩეკი) — ვადიმ ბაბიჩევი
  • «Затейник» (ვიქტორ როზოვი) — ედუარდი
  • „ბედის ნებიერა“ (იური მიაჩინი) — დიმიტრი ნიკოლოზის ძე
  • „ჭიქა წყალი (ეჟენ სკრიბა) — მშემი
  • „იდიოტი“ (ფიოდორ დოსტოევსკი) — თავადი მიშკინი
კადრი ფილმიდან „ჩემი ნაზი და ალერსიანი მხეცი“
კადრი ფილმიდან „ბასკერვილების ძაღლი“
წელი ქართულად მშობლიური სახელწოდება როლი
1968 „ფარი და მახვილი“ „Щит и меч“ გენრიხ შვარცკოფი
1968 „მსახურობდა ორი მეგობარი“ Служили два товарища ანდრეი ნეკრასოვი
1969 „“ Жди меня, Анна სერგეი ნოვიკოვი
1969 „მე, ფრანცისკ სკორინა“ Я, Франциск Скорина ფრანცისკ სკორინა
1970 „სიყვარულზე“ О любви ანდრეი
1970 „“ Расплата ალექსეი პლატოვი
1970 „ცეცხლის მცველები“ Сохранившие огоньსემიონი
1970 „ოპერაცია „ხოლცაუგე““ Операция «Хольцауге» ფრანკ რიტერი
1972 „მრბოლელები“ Гонщики ნიკოლაი სერგაჩოვი
1974 „რისხვა“ Гнев ლეონტე ჩებოტარუ
1974 „სარკე“ Зеркалоმამა
1974 „“ Под каменным небомიაშკა
1974 „პრემია“ Премия პარტორგი ლევ სოლომკინი
1974 „მილიციის სერჟანტი“ Сержант милиции „კნიაზი“
1975 „ნდობა“ Довериеპიატაკოვი
1975 „შორეული ბედნიერების ვარსკვლავი“ Звезда пленительного счастья კონდრატ რილეევი
1975 „ჩემი სახლი - თეატრი“ Мой дом - театрგორევი
1975 „გადამდგარი პოლკოვნიკი“ Полковник в отставке ალექსეი
1975 „სხვისი წერილები“ Чужие письма პრიაქინი
1976 „-72 გრადუსი“ Семьдесят два градуса ниже нуля სერგეი პოპოვი
1976 „გრძელი, გრძელი საქმე“ Длинное, длинное делоვორონცოვი
1976 „სენტიმენტალური რომანი“ Сентиментальный роман ილია გოროდეცკი
1976 „“ Сладкая женщина ტიხონ სოკოლოვი
1976 „სიტყვა დაცვისათვის“ Слово для защиты რუსლან შევერნიოვი
1977 „უკუკავშირი“ Обратная связь საკულინი
1978 „ჩემი ნაზი და ალერსიანი მხეცი“ Мой ласковый и нежный зверь სერგეი კამიშევი
1978 „ჩვეულებრივი სასწაული“ Обыкновенное чудо ჯადოქარი
1978 „მოსახვევი“ Поворот ვიქტორ ვედენეევი
1979 „ისევ ის მიუნჰაუზენი“ Тот самый Мюнхгаузенმიუნჰაუზენი
1979 „გადაშლილი წიგნი“ Открытая книга რაევსკი
1980 „ჩვენ, ქვემორე ხელისმომწერნი“ Мы, нижеподписавшиеся გენადი სემიონოვი
1981 „ბელკინის მოთხრობები. გასროლა“ Повести Белкина. Выстрел გრაფი
1981 „ბასკერვილების ძაღლი“ Приключения Шерлока Холмса и доктора Ватсона: Собака Баскервилей ჯეკ სტეპლტონი
1981 „შლაპა“ Шляпа დიმიტრი დენისოვი
1982 „სახლი, რომელიც სვიფტმა ააშენა“ Дом, который построил Свифтსვიფტი
1982 „კოცნა“ Поцелуй რიაბოვიჩი
1982 „შეყვარებული საკუთარი სურვილით“ Влюблен по собственному желанию იგორ ბრაგინი
1982 „ფრენა სიზარში და ცხადში“ Полёты во сне и наяву სერგეი მაკაროვი
1983 „ნოსტალგია“ Ностальгия ანდრეი გორჩაკოვი
1984 „ორი ჰუსარი“ Два гусара ფიოდორ ტურბინი
1986 „“ Храни меня, мой талисман ალექსეი
1987 „კრეიცერის სონატა“ Крейцерова соната ვასილი პოზდნიშევი
1987 „“ Филёр ვორობიოვი
1988 „ჩემი მეოცე საუკუნე“ Мой двадцатый векბატონი „Z“
1988 „“ Убить дракона დრაკონი
1990 „“ Мадо, до востребования რეჟისორი
1990 „პასპორტი“ Паспорт ბორია
1991 „მეფის მკვლელი“ Цареубийца სმირონოვი/ნიკოლოზ II
1992 „სიზმრები რუსეთზე“ Сны о России ლაქსმანი
1992 „წყვდიადი“ Тьма ტერორისტი
1993 „ივანე და აბრამი“ Я - Иван, ты - Абрам გრაფი
1994 „მუნჯი მოწმე“ Немой свидетель ლარსენი
1995 „პირველი სიყვარული“ Первая любовьმამა
1995 „“ Роковые яйца ვლადიმირ პერსიკოვი
1995 „“ Терра инкогнита მწერალი
1996 „რევიზორი“ Ревизор ლაპკინ-ტიაპკინი
1997 „ალისა“ Алиса
1998 „სამოთხის ვაშლი“ Райское яблочко ჟორა
1999 „ჩინური სერვიზი“ Китайский сервизგრაფი სტროგანოვი
2000 „ბრემენელი მუსიკოსები“ Бременские музыканты ბებერი ტრუბადური
2000 „მოგონებები შერლოკ ჰოლმსზე“ Воспоминания о Шерлоке Холмсе
2000 „“ Приходи на меня посмотретьიგორი
2000 „“ Человек, который плакал მამა
2000 „“ Прокрустово ложе ჯორჯი
2001 „“ Поллианна მისტერ პენდლტონი
2001 „სიყვარულის მეტაფიზიკა“ Метафизика любви ტურგენიევი
2002 „საყვარელი“ Любовник დიმიტრი, პროფესორი
2003 „“ Бедный, бедный Павел პეტრე პალენი
2006 „ექიმი ჟივაგო“ Доктор Живаго ვიქტორ კომაროვსკი
2007 „ანა კარენინა“ Анна Каренина კარენინი
2008 „სამოთხის ჩიტები“ Райские птицы ნიკოლაშა
2008 „“ Стиляги ფრედის მამა
2009 „მეფე“ Царь მიტროპოლიტი ფილიპე
  1. 2000Приходи на меня посмотреть

ჯილდოები და აღიარება

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
  • 2009 წლის 30 ივნისს, ი. სლონოვის სახელობის სარატოვის აკადემიურ დრამატულ თეატრში გაიხსნა ოლეგ იანკოვსკის მემორიალური დაფა. პროექტის ავტორები: იური ნამესტნიკოვი, ფიოდორ იურჩენკო. 2010 წლის 20 მაისს მემორიალური დაფები გაიხსნა ასევე: სარატოვის № 67 სკოლის შენობაზე, სადაც მსახიობი 1951 წლიდან 1958 წლამდე სწავლობდა და რადიშჩევის ქუჩა № 24-ში მდებარე სარატოვის თეატრალური სკოლის ყოფილ შენობაზე (ამჟამად სასულიერო სემინარიის შენობა). პროექტის ავტორია სარატოველი მოქანდაკე ნიკოლაი ბუნინი.[3]
  • სარატოვის თეატრის მუზეუმში, სადაც მსახიობი მოღვაწეობდა, შეიქმნა მემორიალური განყოფილება, სადაც წარმოდგენილია მისი ბიუსტი, რომელიც მოქანდაკე კლარა მატვეევამ შექმნა და პლაკატი მსახიობის ავტოგრაფით სპექტაკლისთვის „იდიოტი“. 1990 წლიდან სარატოვის რეგიონალურ, ადგილობრივი ისტორიის მუზეუმს აქვს მუდმივი გამოფენა „ჩვენი ცნობილი თანამემამულეები“, რომლის ერთ-ერთი განყოფილება მსახიობის ცხოვრებასა და შემოქმედებას ეძღვნება.
  • 2010 წელს დაარსდა ოლეგ იანკოვსკის სახელობის ყოველწლიური ჯილდო „შემოქმედებითი აღმოჩენა“. იგი გაიცემა წლის ყველაზე გამორჩეული შემოქმედებითი აღმოჩენებისთვის ხელოვნების სხვადასხვა სფეროში: თეატრში, მუსიკაში, კინოში, ლიტერატურაში. მისი დამაარსებელია ფესტივალის - „ბლის ტყე“ (მოსკოვი) სამეურვეო საბჭო.
  • 2010 წლის 29 სექტემბერს მსახიობის საფლავზე დაიდგა ძეგლი. ეს არის თეთრი მარმარილოსგან დამზადებული ჯვრიანი სტელა.
  • 2011 წლის 12 სექტემბერს სარატოვში გაიხსნა მემორიალური დაფა, რომელიც გაკეთდა სახლზე, სადაც მსახიობი ცხოვრობდა (მოქანდაკე ა. შჩერბაკოვი).[4]
  • 2011 წლის ნოემბერში სარატოვის დრამატულ თეატრში გაიმართა ოლეგ იანკოვსკის ხსოვნისადმი მიძღვნილი პირველი სრულიად რუსული თეატრალური ფესტივალი. მეორე ფესტივალი 2012 წლის ნოემბერში გაიმართა. 2014 წელს სარატოვის 67-ე საშუალო სკოლას იანკოვსკის სახელი მიენიჭა.
  • 2015 წელს გამოვიდა დოკუმენტური ფილმი „იანკოვსკი“, რომლის რეჟისორიც არკადი კოგანია და რომელიც მსახიობის კოლეგებისა და მეგობრების მემუარებზეა დაფუძნებული. ფილმმა მიიღო ჯილდო „ოქროს არწივი“ საუკეთესო დოკუმენტური ფილმის კატეგორიაში.
  • 2015 წელს სარატოვის ი. სლონოვის სახელობის დრამატული თეატრის წინ მდებარე მოედანს ოლეგ იანკოვსკის სახელი მიენიჭა.
  • 2016 წლის 28 მაისს ამავე მოედანზე საზეიმოდ გაიხსნა ოლეგ იანკოვსკის ძეგლი, რომლის ავტორია ა. შჩერბაკოვი.[5]

რესურსები ინტერნეტში

[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
ვიკისაწყობში არის გვერდი თემაზე:
  1. „Олег Янковский скончался от тяжелой болезни“. Argumenty i Fakty (Russian). 20 May 2009. ციტირების თარიღი: 2009-05-20.
  2. Указ Президента СССР от 21.12.1991 N УП-3112 О присвоении Янковскому О. И. почетного звания Народный артист СССР
  3. В Саратове открыты мемориальные доски Олегу Янковскому
  4. В Саратове открыли мемориальную доску в честь Олега Янковского
  5. Фильм «Янковский» завоевал «Золотого Орла»