ოთარ ფირალიშვილი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ოთარ ფირალიშვილი
დაბ. თარიღი 21 სექტემბერი, 1915
თბილისი, რუსეთის იმპერია
გარდ. თარიღი 17 დეკემბერი, 1984 (69 წლის)
თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
მოქალაქეობა {{{link alias-s}}} დროშა რუსეთის იმპერიასაქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკის დროშა საქართველოს დემოკრატიული რესპუბლიკა
საბჭოთა კავშირის დროშა სსრკ
ალმა-მატერი თბილისის სამხატვრო აკადემია
საქმიანობა მხატვარი, ხელოვნებათმცოდნე, პედაგოგი

ოთარ დავითის ძე ფირალიშვილი (დ. 21 სექტემბერი, 1915, თბილისი — გ. 17 დეკემბერი, 1984, იქვე) — ქართველი საბჭოთა მხატვარი, ხელოვნების ისტორიკოსი და თეორეტიკოსი. ხელოვნებათმცოდნეობის დოქტორი (1973), პროფესორი (1975), საქართველოს სსრ ხელოვნების დამსახურებული მოღვაწე (1972). სკკპ წევრი 1948 წლიდან.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1939 წელს დაამთავრა თბილისის სამხატვრო აკადემია. პედაგოგიურ მოღვაწეობას ეწეოდა თბილისის სამხატვრო აკადემიაში, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტსა და საქართველოს თეატრალურ ინსტიტუტში. ფერწერული ნამუშევრებიდან აღსანიშნავია „ქართველი ქალი ნაბდით“ (1958, მხატვრის კუთვნილება), „აკადემიკოსი კ. კეკელიძის პორტრეტი“ (1958, თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტის კ. კეკელიძის კაბინეტი) „ქალის პორტრეტი“ (1962, საქართველოს ხელოვნების მუზეუმი, თბილისი), „შემოდგომა ვერეს ხეობაში“ (1982, მხატვრის კუთვნილება).

იგი ავტორია მრავალი თეორიული ხასიათის შრომებისა, რომელთა შორისაც გამორჩეული ადგილი უჭირავს გასული საუკუნის 70–იანი წლების ბოლოს რუსულად ორჯერ გამოცემულ წიგნს „Проблемы нон-финито в Искусстве“ (დაუმთავრებლობის პრობლემა ხელოვნებაში). წიგნს ფართო გამოხმაურება მოჰყვა, როგორც მაშინდელი საბჭოთა კავშირის, ისე ევროპის სამეცნიერო წრეებში და მიჩნეული იქნა ხელოვნების ნაწარმოებთა თეორიული კვლევის ერთ–ერთ გამორჩეულ ნიმუშად.[საჭიროებს წყაროს მითითებას]

ოთარ ფირალიშვილი იყო მრავალი თვალსაჩინო ფერწერული ტილოს ავტორი. იგი აქტიურად მონაწილეობდა მთელი რიგი ქართული ისტორიული ძეგლის, მათ შორის დავით გარეჯის სამონასტრო კომპლექსის გადარჩენის საქმეში. მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანა რუსეთში, ასტრახანის მიძინების ტაძარში ვახტანგ VI-ის საფლავის მიგნების საქმეში.[საჭიროებს წყაროს მითითებას]

თხზულებები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ბობნევის მოხატულობა..., თბ., 1952;
  • თამარ აბკელია, თბ., 1956;
  • ივანე გუგუნავა, თბ., 1964;
  • მოსე თოიძე, თბ., 1953, 1971;
  • რას ნიშნავს „მკაცრი რეალიზმი?“, „საბჭოთა ხელოვნება“, 1974, №12;
  • ყინწვისის მოხატულობა, თბ., 1979;
  • Проблемы „нон-финито“ в Искусстве, Тб., 1982.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]