ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება

ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება (ინგლისურენოვანი შემოკლებით OOP) — პარადიგმა, რომელისთვისაც ცენტრალურია არა მოქმედების, არამედ ობიექტის ცნება.

ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირების კონცეფცია ჩამოყალიბდა როგორც პასუხი იმ უამრავ სირთულეზე, რაც თან ახლდა სტრუქტურული პროგრამირებას. თუმცა დროთა განმავლობაში OO მიდგომამაც გამოავლინა თავისი სისუსტეები. ობიექტზე ორიენტირებული პროგრამირება განსაკუთრებით სწრაფად განვითარდა 1980-იანი წლებიდან, Smalltalk და C++ პროგრამირების ენების განვითარებასთან ერთად.

წმინდა ობიექტურ ორიენტირებული პროგრამირების კონცეფცია დღეს არ შეიძლება ჩაითვალოს ყველაზე ოპტიმალურად არსებულ კონცეფციებს შორის. თანამედროვე წამყვანი პროგრამირების ენები ვითარდებიან ერთდროულად რამდენიმე პარადიგმის განხორციელების მიმართულებით. ერთ-ერთი ყველაზე გავლენიანი პარადიგმი, რომელიც უკანასკნელ წლებში ჰპოვებს განვითარებას ობიექტზე ორიენტირებულ პროგრამირებასთან ერთად არის ფუნქციონალური პროგრამირება.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]