ერიკ-ემანუელ შმიტი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
ერიკ-ემანუელ შმიტი
EE-Schmitt1.jpg
დაბადების თარიღი 28 მარტი, 1960(1960-03-28)[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] [8] [9] (62 წლის)
დაბადების ადგილი სენტ-ფუა-ლე-ლიონი
საქმიანობა დრამატურგი, ლიტერატურის ისტორიკოსი, მთარგმნელი, სცენარისტი, მწერალი, ავტორი, კინორეჟისორი და მსახიობი
ენა ფრანგული ენა[10] [11]
მოქალაქეობა Flag of France.svg საფრანგეთი[10]
Flag of Belgium.svg ბელგია[12]
ალმა-მატერი პარიზის უმაღლესი ნორმალური სკოლა და lycée du Parc
Magnum opus ოსკარი და ვარდისფერი ქალბატონი და ოდეტ ტულმონდი და სხვა მოთხრობები
ჯილდოები გვირგვინის ორდენის კომანდორი[13] , Knight of the National Order of Quebec[14] , შერბრუკის უნივერსიტეტის საპატიო დოქტორი[15] , კონკურ ჟენერალ და ხელოვნებისა და ლიტერატურის ორდენის კავალერი
საიტი eric-emmanuel-schmitt.com

ერიკ-ემანუელ შმიტი (ფრანგ. Éric-Emmanuel Schmitt; დ. 28 მარტი, 1960, სენტ-ფუა-დე-ლიონი, რონა-ალპები) — ბელგიის მოქალაქეობის მქონე ფრანგი დრამატურგი, მოთხრობების ავტორი, რომანისტი და კინორეჟისორი. მისი ნაწარმოებები ნათარგმნია 40-ზე მეტ ენაზე, ხოლო პიესები დადგმულია 50 ქვეყანაში.[16]

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ადრეული წლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ერიკ-ემანუელ შმიტის მშობლები ფიზკულტურის მასწავლებლები იყვნენ, მისი მამა მოგვიანებით ფიზიოთერაპევტი და პედიატრი მასაჟისტი გახდა. იგი აგრეთვე ბოქსის ჩემპიონი, ხოლო მისი დედა მედალოსანი მორბენალი იყო.

ერთხელ დედამ შმიტი თეატრში ედმონდ როსტანის „სირანო დე ბერჟერაკის“ დადგმის სანახავად წაიყვანა, რომელშიც მთავარ როლს ჟან მარე ასრულებდა. თეატრიდან გამოსულმა შმიტმა დედას უთხრა, რომ სურდა პოსტერზე გამოსახული მამაკაცის – ედმონდ როსტანის – მსგავსი გამხდარიყო. 16 წლის ასაკში შმიტმა მწერლობა გადაწყვიტა და პიესების წერა დაიწყო, რომლებშიც საშუალო სკოლის დადგმებზე თავადვე თამაშობდა. სტილის გასაუმჯობესებლად მან სხვა მწერლების, განსაკუთრებით კი მოლიერის, მიბაძვა დაიწყო.

განათლება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საშუალო განათლება მიიღო სკოლაში Lycée du Parc. 1980-85 წლებში სწავლობდა École normale supérieure-ში (საშუალო ნორმალური სკოლა), რომელიც ფილოსოფიის მასწავლებლის კვალიფიკაციით დაასრულა. 1987 წელს პარიზ-სორბონის უნივერსიტეტში დისერტაციისთვის სათაურით „დიდრო და მეტაფიზიკა“ ფილოსოფიის დოქტორის ხარისხი მიიღო. 1997 წელს აღნიშნული დისერტაცია გამოქვეყნდა სათაურით „დიდრო და ცდუნების ფილოსოფია“.

2002 წლიდან შმიტი ბრიუსელში ცხოვრობს, 2008 წლიდან კი ბელგიის მოქალაქეობას ფლობს.

კარიერა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

შმიტმა სამხედრო სამსახური სენტ-კირის სამხედრო აკადემიაში მოიხადა, რის შემდეგაც ორი წელი ბესანკონის უნივერსიტეტში ასისტენტი სტუდენტში იყო. მოგვიანებით კი შერბურის საშუალო სკოლაში ასწავლიდა, შემდეგ კი ჩამბერის უნივერსიტეტში ოთხი წლის განმავლობაში ლექტორი იყო.

1989 წლის 4 თებერვლის ღამეს აჰაგარის უდაბნოში ექსპედიციაზე მყოფი შმიტი კომპანიონებს ჩამორჩა, სადაც მან ღვთაებრივი გამოცხადების მსგავსი სპირიტუალური გამოცდილება მიიღო. შმიტის აზრით, სწორედ ამ გამოცდილებამ მისცა მას სამწერლო მოღვაწეობის დაწყების საშუალება.

1990-იან წლებში შმიტმა თავისი პიესებით რამდენიმე ქვეყანაში მყისიერი პოპულარობა მოიპოვა. „დონ ჟუანი სასამართლო პროცესზე“ 1991 წელს ნანტში დაიდგა. მომდევნო პიესამ სახელწოდებით „სტუმარი“ ავტორს 1994 წელს მოლიერის სამი ჯილდო მოუტანა. სწორედ ამის შემდეგ, მან გადაწყვიტა, ჩამბერის უნივერსიტეტში ლექტორობა შეეტყვიტა და მთლიანად მწერლობისთვის მიეძღვნა თავი.

1996 წელს პირველად დაიდგა შმიტის პიესა „ენიგმას ვარიაციები“, რომელშიც მთავარი როლები ალენ დელონმა და ფრენსის ჰასტერმა შეასრულეს.

შმიტს ჰუმანიტარული მიზნებისთვის დაწერილი აქვს რამდენიმე ერთაქტიანი პიესა. მაგალითად, ამნისტიის საერთაშორისო საღამოსთვის დაწერა „ეშმაკის სკოლა“, ხოლო საფრანგეთის საქველმოქმედო ორგანიზაციის კამპანიისთვის „კულტურა ცვლის ცხოვრებას“ –„ათას ერთი ღამე“.

2000 წელს გამოქვეყნდა შმიტის რომანი „პილატეს სახარება“, რომელშიც იესოს ცხოვრებაზე პილატეს პერსპექტივიდან მოგვითხრობს. რომანმა კრიტიკული და კომერციული წარმატება მოიპოვა.

შმიტის „უხილავი ციკლი“ რელიგიურ თემაზე დაწერილ რომანებს აერთიანებს. „მილაპერა“ ბუდიზმის შესახებაა“ „ბატონი იბრაჰიმი და ყურანის ყვავილები“ – სუფიზმის, „ოსკარი და ვარდისფერი ქალბატონი“ქრისტიანობის, „ნოეს შვილი“ – იუდაიზმის, „სუმოისტი, რომელიც ვერ სუქდებოდა“ – ძენ ბუდიზმის, ხოლო „ათი შვილი, რომლებიც მადამ მინგს არასოდეს ჰქოლია“ – კონფუციანიზმის.

შმიტს ასევე გამოქვეყნებული აქვს მოთხრობათა კრებულები. „ოდეტ ტულმონდი“ რვა ქალის შესახებ დაწერილ რვა ნოველას აერთიანებს. „ოსტენდელი მეოცნებე“ (2007) წარმოსახვის ძალას ეძღვნებდა. „კონცერტი ანგელოზთა ხსოვნას“ (2010) ოთხ ნოველას აერთიანებს, რომელთა პერსონაჟებსაც წარსულის გამო სინდისი ქენჯნით. კრებულისთვის შმიტმა გონკურის პრემია მიიღო. „ორი მამაკაცი ბრიუსელიდან“ (2012) ფარული სიყვარულის თემას იკვლევს.

2008 წელს შმიტი რომანისტობას დაუბრუნდა და გამოაქვეყნა „ულისე ბაღდადიდან“. მისი მთავარი პერსონაჟი იმ გზა გადის, რომელიც მილიონობით მის მსგავს უსაფრთხო ადგილის მაძიებელს გაუვლია. იგი დაბომბვების გამო, რომელსაც მისი ოჯახის წევრები შეეწირნენ, ბაღდადს ტოვებს და ევროპისკენ მიეშურება.

შმიტი მოყვარული მუსიკოსი და მოცარტის თაყვანისმეველია. მას ფრანგულ ენაზე თარგმნილი აქვს მოცარტის ოპერები: „ფიგაროს ქორწინება“ და „დონ ჯოვანი“.

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რომანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მოთხრობების კრებული[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

მცირე რომანები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Le Cycle de l'invisible“ (უჩინარის ციკლი)[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Cycle de l'invisible“ მოიცავს რამდენიმე მცირე რომანსა და მოთხრობას.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. Deutsche Nationalbibliothek, Staatsbibliothek zu Berlin, Bayerische Staatsbibliothek et al. Record #118046780 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  2. Discogs — 2000.
  3. filmportal.de — 2005.
  4. BD Gest'
  5. ბროკჰაუზის ენციკლოპედია / Hrsg.: Bibliographisches Institut & F. A. Brockhaus, Wissen Media Verlag
  6. Roglo — 1997. — 8549233 ეგზ.
  7. AlKindi
  8. Babelio — 2007.
  9. Munzinger Personen
  10. 10.0 10.1 Bibliothèque nationale de France BnF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  11. Czech National Authority Database
  12. http://www.dhnet.be/infos/belgique/article/211425/ils-sont-devenus-belges.html
  13. https://www.7sur7.be/show/eric-emmanuel-schmitt-decore-commandeur-de-l-ordre-de-la-couronne~aabcfb38/
  14. http://www.ordre-national.gouv.qc.ca/membres/membre.asp?id=3503
  15. https://www.usherbrooke.ca/actualites/nouvelles/details/33341
  16. Son site officiel