ბრუნვა (გრამატიკა)

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ბრუნვა (მრავალმნიშვნელოვანი).

ბრუნვა — სახელის გრამატიკული კატეგორია, რომელიც გამოხატავს სახელის მიმართებას საგნის, თვისების ან პროცესის გამომხატველ სხვა სიტყვასთან და ამის კვალობაზე, გარკვეული ფორმის მეშვეობით აკავშირებს წინადადების სხვა წევრებთან. ამასთანავე სახელის ლექსიკური მნიშვნელობა უცვლელია. ენაში ბრუნვის კატეგორიის დასადასტურებლად აუცილებელია სახელს გააჩნდეს ორი განსხვავებული ფორმა[1].

ბრუნვა სხვადასხვა ენაში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ბრუნვა არ დასტურდება ზოგიერთ ენაში (აფხაზური, სპარსული, ფრანგული), ხოლო იმ ენებში სადაც ის გამოკვეთილია (ქართული, ბერძნული, სომხური, ლათინური, გერმანული, რუსული) არ არის ერთნაირი, არც ბრუნვათა რიცხვი არც მათი ფუნქციები. მაგალითად, რუსულისა და ქართულის ბრუნვები, გარდა რაოდენობრივი სხვაობისა, ცალკეული ბრუნვის ხასიათში არის მცირედი განსხვავება. მაგ., სახელობითი ბრუნვა ორივე ენაშია, თუმცა რუსულში შეიძლება აღნიშნავდეს მხოლოდ სუბიექტს, ხოლო ქართულში სუბიეტსაც და პირდაპირ ობიექტს.

იხილეთ აგრეთვე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. ა. შანიძე, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 2, გვ. 539, თბ., 1977 წელი.