ბანინი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ბანინი
Banin.jpg
დაბ. თარიღი 18 დეკემბერი 1905(1905-12-18)[1] [2]
დაბ. ადგილი ბაქო, რუსეთის იმპერია
გარდ. თარიღი 23 ოქტომბერი 1992(1992-10-23)[1] [2] (86 წლის)
გარდ. ადგილი პარიზი, საფრანგეთი
დასაფლავებულია პარიზი
ფსევდონიმი Banine
საქმიანობა მწერალი
ენა ფრანგული ენა
მოქალაქეობა Flag of France.svg საფრანგეთი
ჟანრი ავტობიოგრაფია

უმ ელ-ბანუ (იუმულბანუ) მირზას ასული ასადულაევა (აზერ. Ümmülbanu (Ümm-Əl-Banu) Mirzə qızı Əsədullayeva; ფრანგ. Umm-El-Banine Assadoulaeff; დ. 18 დეკემბერი, 1905, ბაქო, რუსეთის იმპერია — გ. 23 ოქტომბერი, 1992, პარიზი, საფრანგეთი) — აზერბაიჯანელი წარმოშობის ფრანგი მწერალი, აზერბაიჯანელი მილიონერის მუსა ნაღიევის შვილიშვილი და აზერბაიჯანელი ბიზნესმენისა და პოლიტიკოსის მირზა ასადულაევის ქალიშვილი.[3] იყენებდა ფსევდონიმს — „ბანინი“-ს.

ბანინი, 1923 წელს, საფრანგეთში ემიგრაციაში წავიდა, მამამისის შემდეგ, რომელიც აზერბაიჯანის დემოკრატიული რესპუბლიკის მთავრობის ყოფილი მინისტრი (1918 წლის დეკემბერი — 1920 წლის აპრილი) იყო. ის საცხოვრებლად ჯერ სტამბოლში გადავიდა, სადაც ქმარი მიატოვა, რომელზეც იგი იძულებულად დააქორწინეს თხუთმეტი წლის ასაკში და იქიდან პარიზში გაიქცა. პარიზში, მრავალი წლის შემდეგ, მისი ლიტერატორი ნაცნობების მოწოდებით, მათ შორის ჰენრი დე მონტერლანტის, ნიკოს კაზანძაკისის და ანდრე მალრუს, გამოაქვეყნა თავისი ნაშრომები. ბანინიმ, საფრანგეთსა და ევროპაში, აზერბაიჯანის ისტორიისა და კულტურის პოპულარიზება დაიწყო. მისი ყველაზე ცნობილი ნამუშევრებია „კავკასიური დღეები“ და „პარიზის დღეები“. ბანინი, რომელიც გერმანელი მწერლის ერნსტ იუნგერისა და რუსი მწერლის ივანე ბუნინის მეგობარი იყო, თავის წიგნებში კათოლიციზმზე შებრუნებას აღწერს.

გარდაცვალებამდე, ბანინიმ რამდენიმე სტატია მიუძღვნა აზერბაიჯანში შექმნილი სიტუაციის შესახებ. გარდაიცვალა 1992 წლის 23 ოქტომბერს, 86 წლის ასაკში.[4]

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ნამი (Nami), Gallimard, 1942.
  • კავკასიური დღეები (Jours caucasiens), Julliard, 1946.
  • პარიზის დღეები (Jours parisiens), Julliard, 1947, Gris Banal, 2003.
  • შეხვედრები ერნსტ იუნგერთან (Rencontres avec Ernst Jünger), Julliard, 1951.
  • მე ავირჩიე ოპიუმი (J'ai choisi l'opium), Stock, 1959.
  • შემდეგ (Après), Stock, 1962.
  • უცხო საფრანგეთი (La France étrangère), S.O.S Desclée de Brouwer, 1968.
  • ბოლო შანსის ზარი (L'appel de la dernière chance), S.O.S, 1971.
  • ერნსტ იუნგერის პორტრეტი: წერილები, ტექსტები, შეხვედრები (Portrait d'Ernst Jünger : lettres, textes, rencontres), La Table Ronde, 1971.
  • ერნსტ იუნგერის სხვადასხვა სახეები (Ernst Jünger aux faces multiples), Lausanne, éditions L'Âge d'Homme, 1989.
  • რა მითხრა მერიმ: მოსამსახურე მარიამის ამბავი (Ce que Marie m’a raconté : le dit de la Servante Marie), Cahier Bleus, 1991.

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 International Standard Name Identifier
  2. 2.0 2.1 Swartz A. Open Library — 2007.
  3. Mühacirət övladı. წაკითხვის თარიღი: 2011-11-15.
  4. William Pfaff. The Bullet's Song: Romantic Violence and Utopia. ISBN 978-0-684-80907-6