ალიო ადამია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ადამია.
ალიო ადამია
დაბადების თარიღი 7 (20) მაისი 1914
დაბადების ადგილი ბათუმი, რუსეთის იმპერია
გარდაცვალების თარიღი 19 ოქტომბერი 1980(1980-10-19) (66 წლის)
გარდაცვალების ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
საქმიანობა მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი და ჟურნალისტი
ენა რუსული ენა და ქართული ენა
ეროვნება ქართველები
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ალმა-მატერი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჟანრი პოეზია

ალიო კონსტანტინეს ძე ადამია (დ. 20 მაისი, 1914, ბათუმი — გ. 19 ოქტომბერი, 1980, თბილისი) — ქართველი მწერალი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1934 წელს დაამთავრა თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სკკპ წევრი 1940 წლიდან. მუშაობდა გაზეთების „ახალგაზრდა კომუნისტის“ (1930-1936), „კომუნისტის“ (1942-1954) რედაქციებში, იყო გამომცემლობა „ხელოვნების“ დირექტორი (1954-1963), „მერანში“ განყოფილების გამგე (1963-1968), „საბჭოთა საქართველოში“ - მთავარი რედაქტორი (1968-1980).

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სამწერლობო ასპარეზზე გამოვიდა 30-იანი წლების დასაწყისში, როცა დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსები, ბალადები, პოემები. პირველი ლექსები 1931 წელს გამოაქვეყნა.

  • 1932 წელს გამოვიდა ადამიას წიგნი „რამდენიმე ლექსი“.
  • 1936 - კრებული „ლექსები“.
  • „ქორწილი კოლხიდაში“ (1941).
  • „მესხეთის გაზაფხული“ (1949).
  • „უბის წიგნიდან“ (1953).
  • „ცისფერი აივანი“ (1964).
  • „სიყვარულისა და სიკვდილის ბალადა“ (1969).

ავტორია აგრეთვე მოთხრობებისა და ნარკვევების კრებულებისა:

  • „სოფლის გზებზე“ (1948).
  • „დილა მტკვრის ხეობაში“ (1952).
  • «„ხერგა“ ამარცხებს „რიონს“» (1967).
  • რომანისა „დიდი და პატარა ეკატერინე“ (1973).

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 1, გვ. 79, თბ. 1975 წელი.
  • ზ. ბაბუნაშვილი, თ. ნოზაძე, „მამულიშვილთა სავანე“, გვ. 33, თბ., 1994

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]