ალიო ადამია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Disambig-dark.svg სხვა მნიშვნელობებისთვის იხილეთ ადამია.
ალიო ადამია
დაბ. თარიღი 7 (20) მაისი 1914
დაბ. ადგილი ბათუმი, რუსეთის იმპერია
გარდ. თარიღი 19 ოქტომბერი 1980(1980-10-19) (66 წლის)
გარდ. ადგილი თბილისი, საქართველოს სსრ, სსრკ
დასაფლავებულია დიდუბის პანთეონი
საქმიანობა მწერალი, პოეტი, პუბლიცისტი და ჟურნალისტი
ენა რუსული ენა და ქართული ენა
მოქალაქეობა Flag of the Soviet Union.svg სსრკ
ალმა-მატერი თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტი
ჟანრი პოეზია

ალიო კონსტანტინეს ძე ადამია (დ. 20 მაისი, 1914, ბათუმი — გ. 19 ოქტომბერი, 1980, თბილისი) — ქართველი მწერალი.

ბიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

1934 წელს დაამთავრა თსუ ფილოლოგიის ფაკულტეტი. სკკპ წევრი 1940 წლიდან. მუშაობდა გაზეთების „ახალგაზრდა კომუნისტის“ (1930-1936), „კომუნისტის“ (1942-1954) რედაქციებში, იყო გამომცემლობა „ხელოვნების“ დირექტორი (1954-1963), „მერანში“ განყოფილების გამგე (1963-1968), „საბჭოთა საქართველოში“ - მთავარი რედაქტორი (1968-1980).

დაკრძალულია მწერალთა და საზოგადო მოღვაწეთა დიდუბის პანთეონში.

ბიბლიოგრაფია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სამწერლობო ასპარეზზე გამოვიდა 30-იანი წლების დასაწყისში, როცა დაიბეჭდა მისი პირველი ლექსები, ბალადები, პოემები. პირველი ლექსები 1931 წელს გამოაქვეყნა.

  • 1932 წელს გამოვიდა ადამიას წიგნი „რამდენიმე ლექსი“.
  • 1936 - კრებული „ლექსები“.
  • „ქორწილი კოლხიდაში“ (1941).
  • „მესხეთის გაზაფხული“ (1949).
  • „უბის წიგნიდან“ (1953).
  • „ცისფერი აივანი“ (1964).
  • „სიყვარულისა და სიკვდილის ბალადა“ (1969).

ავტორია აგრეთვე მოთხრობებისა და ნარკვევების კრებულებისა:

  • „სოფლის გზებზე“ (1948).
  • „დილა მტკვრის ხეობაში“ (1952).
  • «„ხერგა“ ამარცხებს „რიონს“» (1967).
  • რომანისა „დიდი და პატარა ეკატერინე“ (1973).

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]