ალამუთის ციხე

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
Alamut.JPG

ალამუთი (სპარს. الموت‎‎, Alamūt) — მთის ციხე, რომელიც მდებარეობდა ალამუთში. სამხრეთ კასპიის პროვინციაში დეილამში რუდბარის რეგიონის მახლობლად ირანში. იგი 100 კილომეტრით მოშორებული იყო დღევანდელ თეირანთან. სახელი ნიშნავს „არწივის ბუდეს“.

ჰასან-ი საბაჰის ხელმძღვანელობით ალამუთი გახდა შიიტური ნიზარი ისმაილი'ლის და მასთან ერთად უფრო პატარა ჯგუფის ასასინების ინტენსიური აქტივობის მხარედ 1090-1256 წლებს შორის. შუა საუკუნეების პერიოდში სასახლე ფუნქციონირებდა როგორც ნიზარი ისმაილის სახელმწიფოს მთავარი საყრდენი. 1256 წელს ისმაილის კონტროლი ალამუთის ციხესიმაგრეებზე დაიკარგა მონღოლების შემოსევის გამო. ამ დროს განადგურდა ალამუთის ცნობილი ბიბლიოთეკის შენობები.

მონღოლების შემოსევის შემდეგ სასახლეს მხოლოდ რეგიონალური მნიშვნელობა მიენიჭა, რომელიც გადადიოდა სხვადასხვა ადგილობრივი ძალების ხელში. დღესდღეობით იგი მუშავდება ირანის მთავრობის მიერ ტურისტული დანიშნულების მხრივ.

სათავე[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ალამუთის წარმოშობა შეიძლება დავუკავშიროთ მმართველ ვაჰსუდანს, რომელიც ნადირობის დროს მოწმე გახდა ქვაზე მდგომი მონავარდე არწივის ნადირობისა. ამ დროს იგი მიხვდა ამ ადგილის სტრატეგიულ მნიშვნელობას. მან აირჩია ეს მხარე ციხის კონსტრუქციისთვის, რომელსაც  ერქვა „Aluh āmū[kh]t“ ეს სავარაუდოდ უნდა ნიშნავდეს „არწივის ბუდეს“. ალამუტი ჯუსტანიდის კონტროლის ქვეშ იყო სანამ ისმაილის მეთაური  ჰასან-ი საბაჰი არ გამოჩნდებოდა. 1090 წელი ითვლება ალამუტის პერიოდის დასაწყისად ისმაილის ისტორიაში.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Commons-logo.svg
ვიკისაწყობში? არის გვერდი თემაზე: