იცხოკ ლეიბუშ პერეცი
ვიკიპედიიდან, თავისუფალი ქართულენოვანი ენციკლოპედიიდან
| იცხოკ ლეიბუშ პერეცი | |
|---|---|
| დაბადების თარიღი | 18 მაისი, 1851 |
| დაბადების ადგილი | ზამოსტიე, პოლონეთი |
| გარდაცვალების თარიღი | 3 აპრილი, 1915 |
| გარდაცვალების ადგილი | ვარშავა, პოლონეთი |
| საქმიანობა | მწერალი |
| პერიოდი | XIX-XX საუკუნეები |
იცხოკ ლეიბუშ პერეცი (ებრ. יצחק־לייבוש פרץ; დ. 18 მაისი, 1851, ზამოსტიე, პოლონეთი – გ. 3 აპრილი, 1915, ვარშავა, პოლონეთი), ებრაელი მწერალი, თანამედროვე ებრაული ლიტერატურის ერთ-ერთი ფუძემდებელი. წერდა ებრაულ ენასა და იდიშზე. 1890-იან წლებში საფუძველი ჩაუყარა პერიოდულ გამოცემებს იდიშზე ("ებრაული ბიბლიოთეკა", "ლიტერატურა და ცხოვრება"). მისი პირველი თხზულებები დაიბეჭდა 1875 წელს. ავტორია ლექსებისა, მოთხრობებისა, ფელეტონებისა, დრამატული და პუბლიცისტური თხზულებებისა. 1900-იან წლებში მის შემოქმედებაში ჭარბობს რომანტიკული საწყისები ("ხასაიდური მოთხრობები" (1900), "ხალხური თქმულებები" (1904-09) და სხვა).
ლიტერატურა [რედაქტირება]
- ნ. ბაბალიკაშვილი, ქართული საბჭოთა ენციკლოპედია, ტ. 8, გვ. 24, თბ., 1984 წელი.