ე
ვიკიპედიიდან
| ქართული ანბანი | ||
|---|---|---|
| ა: ანი | მ: მანი | ღ: ღანი |
| ბ: ბანი | ნ: ნარი | ყ: ყარი |
| გ: განი | ო: ონი | შ: შინი |
| დ: დონი | პ: პარი | ჩ: ჩინი |
| ე: ენი | ჟ: ჟანი | ც: ცანი |
| ვ: ვინი | რ: რაე | ძ: ძილი |
| ზ: ზენი | ს: სანი | წ: წილი |
| თ: თანი | ტ: ტარი | ჭ: ჭარი |
| ი: ინი | უ: უნი | ხ: ხანი |
| კ: კანი | ფ: ფარი | ჯ: ჯანი |
| ლ: ლასი | ქ: ქანი | ჰ: ჰაე |
| არქაული ასოები: | ||
| ჱ: ჰე | ჲ: ჲოტა | ჳ: ჳიე |
| ჴ: ჴარი | ჵ: ჰოე | |
| დამატებითი ასოები: | ||
| ჶ: - | ჷ: - | ჸ: - |
| ჹ: - | ჺ: - | |
ე არის ქართული ანბანის მეხუთე ასო. მისი სახელია „ენი“. გრაფიკული სიმბოლო წინა რიგის საშუალო აწეულობის არალაბიალიზებული ხმოვნისა. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ციფრ ხუთს (5).
[რედაქტირება] მოხაზულობა
| ასომთავრული | ნუსხური | მხედრული |
|---|---|---|
ე-ს მოხაზულობა ასომთავრულში ურთიერთპერპენდიკულარული ხაზების კომბინაციაა, რომელიც კვადრატის ნახევარს იკავებს. ე ნუსხურში კუთხოვანი ფორმისაა და მარჯვნივ გადახრილი. მხედრულში ე-ს ზედა და ქვედა ნაწილები რკალური ფორმისაა. ნუსხურსა და მხედრულში იგი ქვედა სამ ხაზში იწერება.
[რედაქტირება] სხვა მნიშვნელობები
- ე! — შორისდებული, იგივეა, რაც ეი!

