დ

ვიკიპედიიდან

ქართული ანბანი
ა: ანი	მ: მანი	ღ: ღანი
ბ: ბანი	ნ: ნარი	ყ: ყარი
გ: განი	ო: ონი	შ: შინი
დ: დონი	პ: პარი	ჩ: ჩინი
ე: ენი	ჟ: ჟანი	ც: ცანი
ვ: ვინი	რ: რაე	ძ: ძილი
ზ: ზენი	ს: სანი	წ: წილი
თ: თანი	ტ: ტარი	ჭ: ჭარი
ი: ინი	უ: უნი	ხ: ხანი
კ: კანი	ფ: ფარი	ჯ: ჯანი
ლ: ლასი	ქ: ქანი	ჰ: ჰაე
არქაული ასოები:
ჱ: ჰე	ჲ: ჲოტა	ჳ: ჳიე
ჴ: ჴარი	ჵ: ჰოე
დამატებითი ასოები:
ჶ: -	ჷ: -	ჸ: -
ჹ: -	ჺ: -

დ არის ქართული ანბანის მეოთხე ასო. მისი სახელია „დონი“. გრაფიკული სიმბოლო წინაენისმიერი დენტალური ხშული მჟღერი თანხმოვნისა. ძველ ქართულ სათვალავში აღნიშნავდა ციფრ ოთხს (4).

[რედაქტირება] მოხაზულობა

ასომთავრული	ნუსხური	მხედრული

დ-ს მოხაზულობა ასომთავრულში წრისა და ხაზის კომბინაციაა, რომელიც კვადრატულ არეს იკავებს. ადრეულ ძეგლებში იგი ყელის გარეშე გვხვდება. დ ნუსხურში მარჯვნივაა გადახრილი და ზედა სამ ხაზშია მოთავსებული. მხედრულში საყრდენი ფეხი აქვს და ქვედა სამ ხაზში იწერება.

[რედაქტირება] სხვა მნიშვნელობები

• დ — წილობითი თავსართის „დეცის“ შემოკლება სხვადასხვა ერთეულებში: დმ (დეციმეტრი), დბ (დეციბელი) და სხვა.