ფრანკოკრატია

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ფრანკოკრატიის დასაწყისი: მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის შემდეგ დაშლილი ბიზანტიის იმპერია.

ფრანკოკრატია (ბერძ. Φραγκοκρατίαფრანკების მმართველობა), ლათინოკრატია (ბერძ. Λατινοκρατίαლათინთა მმართველობა) ან ვენეტოკრატია (ბერძ. Βενετοκρατίαვენეციელთა მმართველობა) — პერიოდი საბერძნეთის ისტორიაში მეოთხე ჯვაროსნული ლაშქრობის (1204) შემდეგ, როდესაც უპირველესად დაარსდა ფრანგული და იტალიური სახელმწიფოები დაშლილი ბიზანტიის იმპერიის ტერიტორიაზე.

ტერმინი მომდინარეობს იქიდან, რომ ბერძნენი მართლმადიდებლები დასავლეთ ევროპელ კათოლიკეებს ლათინებს უწოდებდნენ, რომელთა უმრავლესობა ფრანგი (ფრანკი) და ვენეციელი იყო. ფრანკოკრატიის პერიოდის ხანგრძლივობა ყველა რეგიონისთვის განსხვავებულია: პოლიტიკური სიტუაცია უკიდურესად არასტაბილურ იყო, რადგან ფრანკული სახელმწიფოები დანაწევრებული და ხელიდან ხელში გადასულ იქნა, ხოლო ხშირ შემთხვევაში ბერძნებმა შეძლეს მათი დაბრუნება.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]