საქართველოს კაცთა საჩოგბურთო ნაკრები

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search

საქართველოს კაცთა საჩოგბურთო ნაკრები, ასპარეზობს დეივისის თასის ევროპა/აფრიკის ზონის მეორე ჯგუფში. ტურნირში მონაწილეობს 1994 წლიდან. დეივისის თასის რეიტინგში საქართველოს მსოფლიოში 44-ე პოზიცია უკავია.

შემდეგ შეხვედრას გამართავს 2009 წლის 10–12 ივლისს ქაიროში, ეგვიპტეს ნაკრების წინაამღდეგ.

საქართველოს კაცთა საჩოგბურთო ნაკრების წევრები არიან ირაკლი ლაბაძე, ლადო ჩიხლაძე, ნოდარ იტონიშვილი და გიორგი ხრიკაძე. ნაკრების შემადგენლობაში ყველაზე მეტი - 44 შეხვედრა ჩაატარა ირაკლი უშანგიშვილმა, საიდანაც 29 მოიგო და 15 წააგო.

ისტორია[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

საქართველოს ნაკრებმა დეივისის თასის გათამაშების ფარგლებში პირველი შეხვედრა 1994 წლის 4 მაისს კოტ-დ’ივუარის დედაქალაქ აბიჯანში ითამაშა ევროპა/აფრიკის ზონის მესამე ჯგუფში და ჯიბუტის ნაკრებს ანგარიშით 3-0 მოუგო. გუნდის შემადგენლობაში პირველ ტურნირზე გამოვიდნენ ანატოლი ახალაძე, დავით გოგილაშვილი და იოსებ სიამაშვილი. აბიჯანში საქართველომ სან-მარინოს 2-1, ხოლო ზამბიას 3-0 მოუგო, მასპინძელ გუნდთან - კოტ-დ'ივუართან კი დამარცხდა 0-3.

ვლადიმერ გაბრიჩიძემ, რომელმაც საბჭოთა კავშირის და დსთ-ს ნაკრების შემადგენლობაში თითო შეხვედრა წყვილში ჰქონდა ჩატარებული, პირველი თამაში დამოუკიდებელი საქართველოს ნაკრებში 1995 წელს ჩაატარა. სან-მარინოში გამართულ ტურნირზე საქართველოს ნაკრებმა ტუნისი და კამერუნი 3-0 დაამარცხა, ხოლო მაკედონიასთან 1-2 და ბულგარეთთან 0-2 დამარცხდა.

ევროპა/აფრიკის ზონის მეორე ჯგუფში თამაშის უფლება საქართველომ მესამე ცდიდან, 1996 წელს მოიპოვა. დავით კაჭარავამ, ირაკლი კუნჭულიამ, ვლადიმერ მანგალიტაძემ და ვლადიმერ გაბრიჩიძემ თურქეთში 1996 წლის 20-26 მაისს ექვსიდან ექვსი თამაში მოიგეს და ტურნირის გამარჯვებულის სტატუსით მომავალ წელს რეგიონალური ზონის მეორე ჯგუფში ითამაშეს. 1996 წელს საქართველომ ტუნისს, სომხეთს, ბოსნია და ჰერციგოვინას, თურქეთს, ლიხტენშტაინს ერთნაირი ანგარიშით 2-1 მოუგო, ბენინის ნაკრები კი 3-0 დაამარცხა.

1997 წლის 2-4 მაისს დამოუკიდებელმა საქართველომ პირველად უმასპინძლა დეივისის თასის გათამაშების შეხვედრას. ლეილა მესხის საჩოგბურთო აკადემიის კორტებზე საქართველომ სლოვენიას უმასპინძლა და 2-3 დამარცხდა. მეორე ჯგუფში ადგილი საქართველომ თბილისში ნიგერიის დამარცხებით 5-0 შეინარჩუნა. შეხვედრა 1997 წლის 11-14 ივლისს გაიმართა.

ორი გასვლითი მატჩის წაგების შემდეგ პორტუგალიასთან და ლატვიასთან ერთნაირი ანგარიშით 0-5, 1998 წელს საქართველომ ევროპა/აფრიკის ზონის მესამე ჯგუფში დაბრუნდა.

მომავალ წელს საქართველომ ესტონეთში იასპარეზა, სადაც ფინალურ შეხვედრაში მონაკოსთან 0-3 წააგო. პირველი შეხვედრა ნაკრებში ითამაშა ირაკლი უშანგიშვილმა. ჯგუფური ეტაპი 1999 წელს საქართველომ 2 მოგებით და 1 მარცხით დასრულა (2-1 კენიასთან, 1-2 ლიტვასთან, 2-1 სომხეთთან), 1/2-ფინალში ზამბიას სძლია 3-0.

2000-2001 წლებში საქართველო შესაბამისად ტუნისში და ბოტსვანაში იასპარეზა, ორივე შემთხვევაში წარუმატებლად. 2000 წელს ნაკრებმა მესამე ჯგუფში ადგილი შეინარჩუნა, მომავალ წელს კი ქვედა მეოთხე ჯგუფში დაქვეითდა.

2002 წელს საქართველომ ხუთიდან ოთხი შეხვედრა მოიგო და რეგიონალური ზონის მესამე ჯგუფში გადაინაცვლა.

2003 წელს ნაკრებმა ლატვიაში გამართულ ტურნირზე ყველა მატჩი მოიგო და კიდევ ერთი საფეხურით მიუახლოვდა დეივისის თასის გათამაშების მსოფლიო ჯგუფს. აღნიშნულ ტურნირზე საქართველომ მოუგო ბოსნია და ჰერციგოვინას 3-0, თურქეთს და კვიპროსს 2-1, აზერბაიჯანს 3-0 და ლატვიას 2-1.

საქართველოს ნაკრებში პირველი მატჩი ირაკლი ლაბაძემ 2003 წლის 11 ივნისს ბოსნიელ იგორ რაჩიჩთან გამართა და 6-2 6-3 მოიგო.

2004-2006 წლები[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

2006 წელს საქართველომ პირველად მოიპოვა დეივისის თასის პირველ ჯგუფში მონაწილეობის უფლება. 2006 წლის 7-9 აპრილს თბილისში, ანგარიშით 3-2 დაამარცხა სამხრეთ აფრიკის ნაკრები. 21-23 ივლისს, ქალაქ გდინიაში, ანგარიშით 3-2 დაამარცხა პოლონეთის ნაკრები. 22-24 ოქტომბერს, ბუდაპეშტში, ანგარიშით 3-2 დაამარცხა უნგრეთის ნაკრები.