როდიონ მალინოვსკი
იერსახე
| როდიონ მალინოვსკი | |
|---|---|
|
| |
| დაბადების თარიღი | 10 (22) ნოემბერი, 1898 |
| დაბადების ადგილი | ოდესა[1] |
| გარდაცვალების თარიღი | 31 მარტი, 1967[1] [2] [3] [4] [5] [6] [7] (68 წლის) |
| გარდაცვალების ადგილი | მოსკოვი[1] |
| ჯარის სახეობა | წითელი არმია |
| წოდება | საბჭოთა კავშირის მარშალი |
| ბრძოლები/ომები | პირველი მსოფლიო ომი, რუსეთის სამოქალაქო ომი, ესპანეთის სამოქალაქო ომი, დიდი სამამულო ომი და Soviet–Japanese War |
| ჯილდოები | იხ. ქვემოთ |
როდიონ მალინოვსკი (რუს. Родион Яковлевич Малиновский; დ. 23 ნოემბერი, 1898, ოდესა, უკრაინა — გ. 31 მარტი, 1967, მოსკოვი, სსრკ) — საბჭოთა სამხედრო და სახელმწიფო მოღვაწე, საბჭოთა კავშირის მარშალი (1944), ორგზის საბჭოთა კავშირის გმირი (1945, 1958), საბჭოთა კავშირის თავდაცვის მინისტრი (1957–1967). იუგოსლავიის სახალხო გმირი (1964). სკკპ ცენტრალური კომიტეტის წევრი (1956–1967).
ბიოგრაფია
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1914–1918 — პირველი მსოფლიო ომისა და რუსეთის სამოქალაქო ომის მონაწილე.
- 1919 — წითელ არმიაში.
- 1926 — სკკპ წევრი.
- 1930 — დაამთავრა მ. ფრუნზეს სახელობის სამხედრო აკადემია.
- 1941 წლის მარტი — 48-ე მსროლელი კორპუსის სარდალი.
- 1941 წლის ივნისი — გენერალ-მაიორი.
- 1941 წლის აგვისტო — მე-6 არმიის სარდალი.
- 1941 წლის დეკემბერი — სამხრეთის ფრონტის სარდალი.
- 1942 წლის აგვისტო — 66-არმიის სარდალი.
- 1942 წლის ოქტ.-ნოემბ. — ვორონეჟის ფრონტის ჯარების სარდლის მოადგილე.
- 1942 წლის ნოემბერი — სარდლობდა მე-2 გვარდიულ არმიას.
- 1943 წლის თებერვალი — სამხრეთის ფრონტის სარდალი.
- 1943 წლის მარტი — სამხრეთ-დასავლეთის ფრონტის (20 ოქტ. 1943-დან გარდაიქმნა მე-3 უკრაინულ ფრონტად) სარდალი.
- 1944 წლის მაისი — მე-2 უკრაინული ფრონტის სარდალი.
- მალინოვსკის სარდლობის ქვეშ მყოფი ჯარები წარმატებით მოქმედებდნენ საზღვრისპირა ბრძოლებში,ბარვენკოვო-ლოზოვის ოპერაციაში, ხარკოვის ბრძოლაში (1942), დონბასის ოპერაციაში (1942), სტალინგრადის ბრძოლაში, ზაპოროჟიეს, ნიკოპოლ-კრივოროჟის, ოდესის, იასსი-კიშინიოვის, დებრეცენის, ბუდაპეშტის და ვენის ოპერაციებში.
- 1945 წლის ივლისი — იმიერბაიკალეთის ფრონტის სარდალი, რომლის ჯარებიც მონაცილეობდნენ იაპონიის კვანტუნის არმიის განადგურებაში.
- 1945–1947 — იმიერბაიკალეთ-ამურის სამხედრო ოლქის სარდალი.
- 1947–1953 — შორეული აღმოსავლეთის ჯარების მთავარსარდალი.
- 1953–1956 — შორეული აღმოსავლეთის სამხედრო ოლქის სარდალი.
- 1956 წლის მარტი — სსრკ-ის თავდაცვის მინისტრის 1-ლი მოადგილე და სახმელეთო ჯარების მთავარსარდალი.
- 1957–1967 — სსრკ-ის თავდაცვის მინისტრი.
- 1956 — სკკპ ცკ-ის წევრი (კანდიდატი 1952-56).
- 1946 — სსრკ უმაღლესი საბჭოს დეპუტატი.
- დასაფლავებულია წითელ მოედანზე კრემლის კედელში.
ჯილდოები
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]
- ლენინის ორდენის ხუთზის კავალერი[8]
- საბჭოთა კავშირის ორგზის გმირი[9]
- წითელი დროშის ორდენი სამგზის კავალერი[10]
- სუვოროვის პირველი ხარისხის ორდენის ორგზის კავალერი[11]
- კუტუზოვის პირველი ხარისხის ორდენის (1943 წლის 17 სექტემბერი)
- გამარჯვების ორდენი (№8 — 1945 წლის 26 აპრილი)
- საპატიო ლეგიონის ორდენის დიდი ოფიცერი
- მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისათვის“
- მედალი „1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის“
- იუგოსლავიის სახალხო გმირი (1964 წლის 27 მაისი)
- პარტიზანული ვარსკვლავის პირველი ხარისხის ორდენი (1956)
- საპატიო ლეგიონის დიდი ოფიცერი (1945)
- 1914-1918 წლების საომარი ჯვარი ვერცხლის ვარსკვლავით (1916)
- 1939-1945 წლების საომარი ჯვარი პალმის რტოთი (1945)
- საიუბილეო მედალი „მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წელი“
- მედალი „სტალინგრადის დაცვისათვის“
- უნგრეთის თავისუფლების ორდენი (1946)
- უნგრეთის სახალხო რესპუბლიკის დამსახურების ორდენი
- ინდონეზიის რესპუბლიკის ვარსკვლავის მე-2 ხარისხის ორდენი (1963)
- მამაცობის ვარსკვლავის ორდენი (1962)
- მედალი „კავკასიის დაცვისათვის“
- მედალი „ოდესის დაცვისათვის“
- საიუბილეო მედალი „საბჭოთა არმიისა და საზღვაო ძალების 30 წელი“
- საიუბილეო მედალი „სსრკ-ის შეიარაღებული ძალების 40 წელი“
- სუხე-ბატორის ორდენი
- მედალი „იაპონიაზე გამარჯვებისთვის“ (1946)
- მედალი „მონღოლეთის სახალხო რევოლუციის 25 წელი“ (1946)
- სამხედრო ჯვარი
- საბრძოლო ჯვარი 1914–1918
- მედალი „ბულგარეთის სახალხო არმიის 20 წელი“ (1964)
- მიხაი მამაცის I, II და III ხარისხის ორდენი (1945 წლის 4 აგვისტო)
- მედალი „ფაშიზმისგან განთავისუფლებისთვის“ (1950)
- სამშობლოს დაცვის I, II და III ხარისხის ორდენი (1950)
- თეთრი ლომის პირველი ხარისხის ორდენი (1945)
- ჩეხოსლოვაკიის საბრძოლო ჯვარი 1939–1945 (1945)
- სახელმწიფო დროშის პირველი ხარისხის ორდენი (1948)
- მედალი „კორეის განთავისუფლების 40 წლისთავი“ (1985, სიკვდილის შემდეგ)
- პარტიზანული ვარსკვლავის ორდენი
- მედალი „სლოვაკეთის ეროვნული აჯანყების 20 წლისთავი“ (1965)
- III ხარისხის წმინდა გიორგის ჯვრის კავალერი
- IV ხარისხის წმინდა გიორგის ჯვრის კავალერი
რესურსები ინტერნეტში
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 Малиновский Родион Яковлевич — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
- ↑ Encyclopædia Britannica
- ↑ Brockhaus Enzyklopädie — F.A. Brockhaus, 1796.
- ↑ TracesOfWar
- ↑ Encyklopedie dějin města Brna — 2004.
- ↑ Munzinger Personen
- ↑ Историческая энциклопедия Сибири / под ред. В. А. Ламин — Новосибирск: 2009. — ISBN 5-8402-0230-4
- ↑ (1937 წლის 17 ივლისი, 1941 წლის 6 ნოემბერი, 1945 წლის 21 თებერვალი, 1945 წლის 8 სექტემბერი, 1948 წლის 22 ნოემბერი)
- ↑ (1945 წლის 8 სექტემბერი, №9041; 1958 წლის 22 ნოემბერი, №49)
- ↑ (1937 წლის 22 ოქტომბერი, 1944 წლის 3 ნოემბერი, 1950 წლის 15 ნოემბერი)
- ↑ (1943 წლის 28 იანვარი, 1944 წლის 19 მარტი)
კატეგორია:
- დაბადებული 22 ნოემბერი
- დაბადებული 1898
- ოდესაში დაბადებულები
- გარდაცვლილი 31 მარტი
- გარდაცვლილი 1967
- მოსკოვში გარდაცვლილები
- დაბადებული 23 ნოემბერი
- საბჭოთა კავშირის მარშლები
- საბჭოთა კავშირის გმირები
- გამარჯვების ორდენის კავალრები
- ფრუნზეს სამხედრო აკადემიის კურსდამთავრებულები
- გერმანია-საბჭოთა კავშირის ომის ფრონტების სარდლები
- არმიათა სარდლები გერმანია-საბჭოთა კავშირის ომში
- ლენინის ორდენის კავალრები
- იაპონიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
- დაკრძალულები ნეკროპოლში კრემლის კედელთან
- 1941-1945 წლების დიდ სამამულო ომში გერმანიაზე გამარჯვებისათვის მედლით დაჯილდოებულები
- წითელი დროშის ორდენის კავალრები
- მუშურ-გლეხური წითელი არმიის XX წლის მედლით დაჯილდოებულები
- სუვოროვის I ხარისხის ორდენის კავალრები
- კუტუზოვის I ხარისხის ორდენის კავალრები
- სტალინგრადის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები
- კავკასიის დაცვისათვის მედლით დაჯილდოებულები
- 1941–1945 წლების დიდ სამამულო ომში გამარჯვების 20 წლის მედლით დაჯილდოებულები