პიერ ჟან ჟუვი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
პიერ ჟან ჟუვი
Portrait de Pierre Jean Jouve.jpg
დაბ. თარიღი 11 ოქტომბერი 1887(1887-10-11)[1] [2] [3]
დაბ. ადგილი არასი[4]
გარდ. თარიღი 8 იანვარი 1976(1976-01-08)[1] [3] (88 წელი)
გარდ. ადგილი პარიზი
დასაფლავებულია მონპარნასის სასაფლაო
საქმიანობა პოეტი, მწერალი, ესეისტი, მთარგმნელი, რომანისტი, სცენარისტი და ლიტერატურული კრიტიკოსი
ენა ფრანგული ენა[5]
მოქალაქეობა Flag of France.svg საფრანგეთი
ჯილდოები საპატიო ლეგიონის ორდენი
მეუღლე ბლანშ რევერშონი

პიერ ჟან ჟუვი (დ. 11 ოქტომბერი, 1887, არასი – გ. 8 იანვარი, 1976, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, მის პირველ პოეტურ ნაწარმოებებს სიმბოლიზმის გავლენა ეტყობა. შემდეგ უნანიმიზმის თეორიებმა გაიტაცა, მეცნიერულ-ტექნიკური პროგრესით დაინტერესდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდის ლექსები პაციფისტური ხასიათისა იყო. 20-იან წლებში ჟუვის შემოქმედებაში გაძლიერდა რელიგიური, ფროიდისტული ტენდეციები და მისტიკურ-თეოლოგიური მოტივები (რომანების სერია: "პაოლინა 1880" (1925), "უდაბური სამყარო" (1927), "სისხლიანი ამბები" (1932) და სხვა). მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის ნაწარმოებებში (ესეების კრებულები "დაცვა და დიდება" (1943), "პარიზის ღვთისმშობელი" (1944) იგი წინააღმდეგობის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პოეტად და პუბლიცისტად გვევლინება; ომის შემდეგ გამოაქვეყნა ლექსთა კრებულები: "ჰიმნი" (1947), "დიადემა" (1949), "ენა" (1952), "ლირიკული" (1956) და სხვა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]