პიერ ჟან ჟუვი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
პიერ ჟან ჟუვი
Portrait de Pierre Jean Jouve.jpg
დაბ. თარიღი 11 ოქტომბერი 1887(1887-10-11)[1]
დაბ. ადგილი არასი[2]
გარდ. თარიღი 8 იანვარი 1976(1976-01-08)[1] (88 წელი)
გარდ. ადგილი პარიზი
საქმიანობა პოეტი, მწერალი, ესეისტი, მთარგმნელი, რომანისტი, სცენარისტი და ლიტერატურული კრიტიკოსი
მოქალაქეობა Flag of France.svg საფრანგეთი
ჯილდოები საპატიო ლეგიონის ორდენი
მეუღლე ბლანშ რევერშონი
Pierre Jean Jouve ვიკისაწყობში

პიერ ჟან ჟუვი (დ. 11 ოქტომბერი, 1887, არასი – გ. 8 იანვარი, 1976, პარიზი) — ფრანგი მწერალი, მის პირველ პოეტურ ნაწარმოებებს სიმბოლიზმის გავლენა ეტყობა. შემდეგ უნანიმიზმის თეორიებმა გაიტაცა, მეცნიერულ-ტექნიკური პროგრესით დაინტერესდა. პირველი მსოფლიო ომის პერიოდის ლექსები პაციფისტური ხასიათისა იყო. 20-იან წლებში ჟუვის შემოქმედებაში გაძლიერდა რელიგიური, ფროიდისტული ტენდეციები და მისტიკურ-თეოლოგიური მოტივები (რომანების სერია: "პაოლინა 1880" (1925), "უდაბური სამყარო" (1927), "სისხლიანი ამბები" (1932) და სხვა). მეორე მსოფლიო ომის პერიოდის ნაწარმოებებში (ესეების კრებულები "დაცვა და დიდება" (1943), "პარიზის ღვთისმშობელი" (1944) იგი წინააღმდეგობის ერთ-ერთ ყველაზე მნიშვნელოვან პოეტად და პუბლიცისტად გვევლინება; ომის შემდეგ გამოაქვეყნა ლექსთა კრებულები: "ჰიმნი" (1947), "დიადემა" (1949), "ენა" (1952), "ლირიკული" (1956) და სხვა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 data.bnf.fr შემოწმებული ოქტომბერი 10 2015:
  2. Жув Пьер Жан, Жув Пьер Жан // დიდი საბჭოთა ენციკლოპედია (1969–1978) შემოწმებული სექტემბერი 28 2015: