ანატოლი ლუნაჩარსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ანატოლი ლუნაჩარსკი
Lunacharsky.jpg
დაბ. თარიღი 11 (23) ნოემბერი 1875[1] [2]
დაბ. ადგილი პოლტავა[1] [3]
გარდ. თარიღი 26 დეკემბერი 1933(1933-12-26)[1] [3] [4] (58 წელი)
გარდ. ადგილი მენტონი[1] [3]
დასაფლავებულია კრემლის კედლის ნეკროპოლისი
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
ესპანეთი
რსფსრ
Flag of the Soviet Union (1936-1955).svg სსრკ
ალმა-მატერი ციურიხის უნივერსიტეტი
მეუღლე ნატალია როზენელი

ანატოლი ვასილის ძე ლუნაჩარსკი (რუს. Луначарский, Анатолий Васильевич; დ. 11 ნოემბერი/23 ნოემბერი 1875, პოლტავა, რუსეთის იმპერია — გ. 26 დეკემბერი 1933, მენტონა, საფრანგეთი) — საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი, ბუბლიცისტი, კრიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1930). კომპარტიის წვრი 1895 წლიდან. კიევის გიმნაზიაში სწავლისას შევიდა მოსწავლეთა მარქსისტულ თვითგანათლების არალეგალურ წრეში (1892). 1895-1898 წლებში იყო შვეიცარიაში, საფრანგეთსა და იტალიაში. ისმენდა ფილოსოფიურ და ბუნებისმეტყველების კურსს ციურიხის უნივერსიტეტში. შეისწავლა კარლ მარქსისა და ფრიდრიხ ენგელსის შრომები.

1898 წლიდან რევოლუციურ მოღვაწეობას ეწეოდა მოსკოვში. 1899 წელს დააპატიმრეს, გაასახლეს კალუგაში, შემდეგ ვოლოგდაში.

ორჯერ (1924 და 1926 წწ.) იყო საქართველოში, შეხვდა ა. სუმბათაშვილს, კ. მარჯანიშვილს, ზ. ფალიაშვილსა და ქართული კულტურის სხვა მოღვაწეებს.

თხზულება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Собрание сочинений. Литературоведение. Критика. Эстетика, т. 1—8, М., 1963—67.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 1.2 1.3 (not translated to ka) Луначарский // Краткая литературная энциклопедия მოს.: Советская энциклопедия, 1962. — ტ. 4. — გვ. 448–453.
  2. გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118818694 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  3. 3.0 3.1 3.2 Луначарский Анатолий Васильевич // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  4. data.bnf.fr: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.