ანატოლი ლუნაჩარსკი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ანატოლი ლუნაჩარსკი
Lunacharsky.jpg
დაბ. თარიღი 11 (23) ნოემბერი 1875[1][2]
დაბ. ადგილი პოლტავა[1][3]
გარდ. თარიღი 26 დეკემბერი 1933(1933-12-26)[1][4][5] (58 წელი)
გარდ. ადგილი მენტონი[1][3]
დასაფლავებულია კრემლის კედლის ნეკროპოლისი
მოქალაქეობა რუსეთის იმპერია
ესპანეთი
რსფსრ
Flag of the Soviet Union (1936-1955).svg სსრკ
ალმა-მატერი ციურიხის უნივერსიტეტი
მეუღლე ნატალია როზენელი
Anatoliy Lunacharskiy ვიკისაწყობში

ანატოლი ვასილის ძე ლუნაჩარსკი (რუს. Луначарский, Анатолий Васильевич; დ. 11 ნოემბერი/23 ნოემბერი 1875, პოლტავა, რუსეთის იმპერია — გ. 26 დეკემბერი 1933, მენტონა, საფრანგეთი) — საბჭოთა სახელმწიფო მოღვაწე, მწერალი, ბუბლიცისტი, კრიტიკოსი, ხელოვნებათმცოდნე. სსრკ მეცნიერებათა აკადემიის აკადემიკოსი (1930). კომპარტიის წვრი 1895 წლიდან. კიევის გიმნაზიაში სწავლისას შევიდა მოსწავლეთა მარქსისტულ თვითგანათლების არალეგალურ წრეში (1892). 1895-1898 წლებში იყო შვეიცარიაში, საფრანგეთსა და იტალიაში. ისმენდა ფილოსოფიურ და ბუნებისმეტყველების კურსს ციურიხის უნივერსიტეტში. შეისწავლა კარლ მარქსისა და ფრიდრიხ ენგელსის შრომები.

1898 წლიდან რევოლუციურ მოღვაწეობას ეწეოდა მოსკოვში. 1899 წელს დააპატიმრეს, გაასახლეს კალუგაში, შემდეგ ვოლოგდაში.

ორჯერ (1924 და 1926 წწ.) იყო საქართველოში, შეხვდა ა. სუმბათაშვილს, კ. მარჯანიშვილს, ზ. ფალიაშვილსა და ქართული კულტურის სხვა მოღვაწეებს.

თხზულება[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • Собрание сочинений. Литературоведение. Критика. Эстетика, т. 1—8, М., 1963—67.

რესურსები ინტერნეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]