ანასტასი სინელი
იერსახე
| ანასტასი სინელი | |
|---|---|
| ბერძ. Αναστάσιος Σιναΐτης | |
|
| |
| დაბადების თარიღი | 630[1] |
| დაბადების ადგილი | ალექსანდრია |
| გარდაცვალების თარიღი | 701[2] ან 701[1] |
| გარდაცვალების ადგილი | სინაის წმინდა ეკატერინეს მონასტერი |
| საქმიანობა | Q105085644?[2] , მწერალი, თეოლოგი[1] და Eastern Orthodox priest |
| მოქალაქეობა | ბიზანტიის იმპერია |
| Magnum opus | On heresies, Tales of the Sinai fathers და Edifying tales |
ანასტასი სინელი (დ. 630 — გ. 701) — VII საუკუნის II ნახევრის ბიზანტიელი თეოლოგი, მართლმადიდებელი ეკლესიის წმინდანი. სინას მთის წმინდა ეკატერინეს მონასტრის წინამძღვარი, შემდეგ — ანტიოქიის პატრიარქი. ანასტასი სინელის დოგმატურ-პოლემიკურ თხზულებებს კარგად იცნობდა ძველი ქართული სასულიერო მწერლობა. მისი უმთავრესი ნაშრომი „წინამძღუარი“ თარგმნა არსენ იყალთოელმა და შეიტანა „დოგმატიკონში“ (S-1463). თეოფილე ხუცესმონაზონმა თარგმნა ანასტასი სინელის „შემოსვლვისათჳს მარხვთასა და მეექუსისათჳს ს ფსალმუნისა“ (A-733, 129), ხოლო ეფრემ მცირემ — „შესუენებულთათჳს“ (A-129). ანასტასი სინელის „წინამძღურის“ გავლენა ატყვია ანტონ I-ის „მზამეტყველებას“
ლიტერატურა
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- Patrologiae Cursus Completus. Series Graeca, ed. J. P. Migne, t. 89, 1864
- ენციკლოპედია „საქართველო“, ტ. 1, თბ., 1997. — გვ. 145.
სქოლიო
[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]- 1 2 3 BeWeB
- 1 2 Deutsche Nationalbibliothek Record #10093630X // Gemeinsame Normdatei — 2012—2016.