ამედეო ავოგადრო

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
გადასვლა: ნავიგაცია, ძიება
ამედეო ავოგადრო
Avogadro Amedeo.jpg
დაბ. თარიღი 9 აგვისტო 1776(1776-08-09)[1] [2] [3]
დაბ. ადგილი ტურინი[4] [5] [3]
გარდ. თარიღი 9 ივლისი 1856(1856-07-09)[1] [2] [5] [3] [6] (79 წელი)
გარდ. ადგილი ტურინი[4] [5] [3]
მოქალაქეობა Flag of Kingdom of Sardinia (1848).svg სარდინიის სამეფო
სამეცნიერო სფერო ქიმია
ხელმოწერა Avogadro-sig.png

ამედეო ავოგადრო (Avogadro) (დ. 9 აგვისტო. 1776, ტურინი — გ. 9 ივლისი.1856, იქვე) — იტალიელი მეცნიერი. განათლებით იურისტი. დამოუკიდებლად შეისწავლა ფიზიკა, მათემატიკა და ქიმია. ტურინის აკადემიის წევრ-კორესპონდენტი (1804), ორდინალური აკადემიკოსი (1819), ტურინის უნივერსიტეტის პროფესორი (1820-22, 1834-50). მუშაობდა ფიზიკისა და ქიმიის სხვადასხვა დარგში. 1811 წამოაყენა ჰიპოთეზა, რომლის თანახმად მარტივი აირების მოლეკულები შედგება ერთი ან რამდენიმე ატომისგან. ამ ჰიპოთეზის საფუძველზე ჩამოაყალიბა იდეალური აირების ერთ-ერთი ძირითადი კანონი (ავოგადროს კანონი) და შექმნა აირების მოლეკულურ და ატომურ მასათა განსაზღვრის მეთოდი. მისი სახელი დაერქვა უნივერსალურ მუდმივას (ავოგადროს რიცხვი). ავტორია ორიგინალური ფიზიკის კურსის ოთხტომეულისა, რომელიც მოლეკულური ფიზიკის პირველი სახელმძღვანელოა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

რესურსები ინტენეტში[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

Wikisource-logo.svg
ვიკიწყაროში? არის ტექსტი 1911 Encyclopædia Britannica-ს სტატიებიდან თემაზე:

სქოლიო[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  1. 1.0 1.1 გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118651242 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  2. 2.0 2.1 data.bnf.fr: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  3. 3.0 3.1 3.2 3.3 Авогадро, Амедео // Энциклопедический словарь Санкт-Петербург: Брокгауз—Ефрон, 1905. — Т. доп. I. — С. 16. — 956 с.
  4. 4.0 4.1 Авогадро Амедео // Авогадро Амедео / под ред. А. М. Прохоров — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  5. 5.0 5.1 5.2 Avogadro, Amedeo, Conte di Quaregna // 1911 Encyclopædia Britannica — 11 — New York City: 1911. — Vol. 3. — P. 66.
  6. SNAC