ალ-ზაჰაბი

მასალა ვიკიპედიიდან — თავისუფალი ენციკლოპედია
Jump to navigation Jump to search
ალ-ზაჰაბი
დაბ. თარიღი 5 ოქტომბერი 1274[1] [2]
დაბ. ადგილი Kafr Batna
გარდ. თარიღი 4 თებერვალი 1348(1348-02-04)[3] (73 წლის)
გარდ. ადგილი დამასკი[1]
საქმიანობა muhaddith და ისტორიკოსი
ენა არაბული ენა[2]
მოქალაქეობა მამლუქების სასულთნო
Magnum opus Siyar A'lam al-Nubala, Q12201841? და Tadhkirat al-ḥuffāẓ

ალ-ზაჰაბი, შამს ალ-დინ აბუ აბდ ალ-ლაჰ მუჰამად (არაბ. محمد بن احمد بن عثمان بن قيم ، أبو عبد الله شمس الدين الذهبي; დ. 5 ოქტომბერი, 1273 — გ. 4 თებერვალი, 1348) — არაბი მწერალი.

ავტორია რამდენიმე ისტორიული თხზულებისა, რომელთაგან მნიშვნელოვანია „თარიხე ალ-ისლამი“ („ისლამის ისტორია“) 20 ტომად. მასში აღწერილია ისლამის წარმოშობისა და განვითარება-გავრცელების ხანგრძლივი ისტორია, დამოკიდებულება ოქროს ურდოსა და ილხანთა სახელმწიფოებს შორის, ხშირი ომები, რომელთა ასპარეზი საქართველოს ტერიტორია იყო. როგორც ზაჰაბი იუწყება, აბაღა-ხანსა და ბერქას შორის ომი (1264-1265) ბერქას გამარჯვებით დამთავრდა. 1265 წელს ბერქას მემკვიდრე მანქუ-თიმურს ლაშქრობა განუახლებია. აბაღა-ხანი მდ. მტკვართან შეჩერებულა და თავდაცვის მიზნით თბილისის აღმოსავლეთით 7 დღეში ხის კედელი აღუმართავს, თუმცა დამარცხება მაინც არ ასცდენია. მემატიანის გადმოცემით, 1271 წელს ომი კვლავ დაწყებულა და მისი ასპარეზი ისევ აღმოსავლეთ საქართველო ყოფილა.

ლიტერატურა[რედაქტირება | წყაროს რედაქტირება]

  • 1.0 1.1 გერმანიის ეროვნული ბიბლიოთეკა, ბერლინის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა, ბავარიის სახელმწიფო ბიბლიოთეკა და სხვ. Record #118889788 // ინტეგრირებული ნორმატიული ფაილი — 2012—2016.
  • 2.0 2.1 BNF authorities: პლატფორმა ღია მონაცემები — 2011.
  • SNAC — 2010.