შაჰი

კიროს II დიდი, სპარსეთის პირველი შაჰი.

შაჰი (სპარსულად: شاه, ძველსპარსული სიტყვიდან "ხშათრა-ფავა" — "მეფე"; ძველბერძნული — "სატრაპი") — მონარქის აღმნიშვნელი სიტყვაა სპარსულ ენაში.

• სპარსეთის და სპარსეთის იმპერიის მონარქების ტიტული. მისი ევროპული შესატყვისია "მეფე" (სპარსეთის სამეფოს ხანაში) ან "იმპერატორი" (სპარსეთის იმპერიის / ირანის იმპერიის ხანაში). უკანასკნელმა ირანის შაჰმა, მოჰამედ რეზა ფეჰლევიმ, კორონაციის დროს მიიღო "შაჰინშაჰის" -"شاهنشاه" (იმპერატორი / "მეფეთა მეფე") ტიტული.

• ავღანეთის მმართველთა ტიტული XVIII-XX ს.ს.-ში (1973 წლამდე).

რესურსები ინტერნეტში

• სიტყვების ეტიმოლოგიები